Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
16 februari 2016

“Desnoods kruip ik kwijlend en jankend naar die finishlijn”

Morgen vliegt Jacob (21) richting de Dominicaanse Republiek (nee, wij konden het ook niet direct aanwijzen op de wereldkaart). Hij gaat niet op strandvakantie, maar om in tropische omstandigheden een sportieve topprestatie neer te zetten. Voor het goede doel.

Ik heb even gekeken, maar op de Dominicaanse Republiek is het nu 30 graden. En daar ga jij een halve marathon lopen… Ben je gek geworden?!
“Haha, ik ben ook een behoorlijke idioot! Ik heb mezelf best wel vaak afgevraagd waarom ik dit avontuur ben aangegaan. Alweer in de stromende regen trainen, al twee maanden geen sponsoring binnen, een knieblessure, geen geld meer om nieuwe sportkleding te kopen en ga zo maar door…”

Maar serieus: respect. Waarom doe je dit?
“Je gaat rare dingen doen als je ergens door geraakt wordt! Al de tegenslag is de strijd meer dan waard geweest. Door mijn inzet zijn er tien kinderen bevrijd uit armoede, hoe bizar?! Ik had al heel vaak het verhaal van Compassion gehoord, maar blijkbaar moest ik het 100 keer horen dat er extreme armoede is voor het mijn hart raakte.”

Volgens mij moet je bij Compassion 10.000 euro sponsorgeld in het laatje brengen als deelnemer. Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?
“Voor de eerste 5.000 euro heb ik niet eens zo hard mijn best gedaan. Als je iemand anders overtuigt om een kind te sponsoren, telt dat op je ‘sponsormeter’ als 1.000 euro. Zo gaat het behoorlijk hard. Daarnaast heb ik bijna 1.000 euro aan contanten ontvangen. Op een gegeven moment moest ik dus fanatieker gaan fondsen werven omdat ik nog maar op de helft was. Toen ben ik begonnen met mijn verhaal te vertellen en het verhaal van armoede en gerechtigheid. Een leuke studentikoze actie die ik nog heb gedaan is lege bierkratten verzamelen! Twee auto’s volgepropt met bierkratten en cashen maar!”

Hoe bereid je je verder mentaal en fysiek voor op deze trip?
“Veel trainen! Ik train drie keer in de week en ga nog één keer per week naar de sportschool. De trainingen waren ook mijn mentale voorbereiding. Tijdens mijn trainingen kom ik helemaal tot rust, kan ik nadenken over mijn reis, bidden en luisteren naar God. Deze week neem ik extra de tijd om lekker uit te rusten, te genieten van vrienden en te bidden.”

Speelt het geloof een belangrijke rol in jouw motivatie?
“Zeker weten! Wat is het verschil tussen mijn sponsorkindje en ik toen ik 5 jaar oud was? Het enige verschil is dat hij toevallig in de Dominicaanse Republiek in armoede is geboren. Ik geloof dat God recht wil doen door ons heen. We moeten voor elkaar zorgen en naar elkaar omzien zoals Jezus dat deed, dit is mijn manier om dat in de praktijk te brengen.”

Dus zo’n halve marathon lopen op een ver eiland is niet alleen een stoere actie?
“Ik vind het zeker weten ook een stoere actie! Dit is mijn manier om te strijden voor gerechtigheid. Als je niks met sporten hebt, ga dan alsjeblieft wat anders doen. Iedereen heeft iets in zijn of haar leven wat je raakt. Iets wat heel diep zit, waar je heel boos om kan worden. Ga daar naar op zoek en uit dat op een manier die jou aanspreekt. Jezus navolgen hoeft niet saai te zien, het is een geweldig avontuur!”

Plus: het is natuurlijk geen straf om naar de Dominicaanse Republiek te moeten... Een halve marathon kan je toch ook gewoon in Nederland lopen? 
“We gaan daar niet alleen heen om de halve marathon te lopen, maar we gaan in tien dagen heel veel mensen bemoedigen. We zullen de lokale medewerkers van Compassion ontmoeten, we gaan een sportdag organiseren voor 200 kinderen, we gaan onze sponsorkinderen ontmoeten en we gaan op huisbezoek. We zullen in situaties komen waar we eigenlijk niets kunnen doen, maar juist dan kunnen we heel veel doen door er te zijn. Het schijnt een enorme bemoediging te zijn door daar als sponsor te komen. Daarnaast verwacht ik ook dat deze reis mij zal vormen, ik zal ervaringen opdoen die ik weer mee neem naar Nederland om hier het verhaal van gerechtigheid te vertellen.”

Tot slot: welke tijd hoop je te lopen? Een PR?
“Na mijn knieblessure adviseerde de fysiotherapeut om mezelf niet stuk te gaan lopen, dus dat ga ik ook zeker niet doen. De omstandigheden zijn extreem, dus voor een PR hoef je het niet te doen. Op één van de laatste dagen zullen we onze afstand gaan lopen als afsluiting van al die maanden strijden en voorbereiding. Het gaat mij er om dat ik over de finish kom, of dat nou kwijlend, kruipend of jankend is… maar binnen tweeënhalf uur zou wel mooi zijn, haha!”

Tekst: Rimme Mastebroek

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden