Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
13 januari 2016 Reageer

'Het liefst zou ik de grenzen zo snel mogelijk sluiten'

Zwemmen in de zee, amper tijd om je spullen mee te nemen, weinig eten en slapen in de open lucht. In ‘Rot op naar je eigen land’ leggen Pepijn (23) en Femmeke (26), samen met vier anderen, in omgekeerde volgorde de reis van vluchtelingen af. Allebei begonnen ze met één vraag aan de reis.

'Waarom willen ze per se naar West-Europa?'
Pepijn (rechts op de foto): "Het onderwerp is hot issue op dit moment: iedereen heeft er wel een mening over. Ik vind het belangrijk om die mening ook te kunnen onderbouwen. Daarom ben ik blij dat ik de reis heb kunnen maken en om zelf te ervaren hoe het is om vluchteling te zijn.

In mijn ogen zitten er veel gelukszoekers tussen de vluchtelingen. Het liefst zou ik de grenzen zo snel mogelijk sluiten. Alleen de mensen die echt hulp nodig hebben kunnen op die manier het land in en gebruik maken van bed-bad-brood, maar ook niet meer dan dat. Nu krijgen ze geld, onderdak en zelfs allerlei spullen toegestopt. Dat vind ik overbodig, want ze hebben in mijn ogen alleen recht op de basisvoorzieningen.

In mijn omgeving denken veel mensen hetzelfde over vluchtelingen als ik. Tijdens de reis was dat natuurlijk niet zo en merkte ik dat het goed is om ook rekening te houden met de mening van de anderen. Soms betekent dat dat ik mijn mening iets moet nuanceren.

Er waren tijdens de reis momenten dat ik, net als de anderen, geraakt werd door de verhalen die ik hoorde of door de situatie waarin sommige mensen zitten. Vrouwen die hun man verliezen in het water, kinderen zonder ouders, oude mensen die op sterven liggen. 

Dat is ook wat de media vooral berichten over de vluchtelingen. De zielige verhalen lees je bijna elke dag, en het lijkt alsof ze in Nederland verwent worden. Ik vind dat eenzijdig, omdat er ook een andere kant is. Ze nemen allemaal zelf de beslissing om hier heen te komen. Waarom blijven ze niet in Turkije of Griekenland, maar willen ze per se verder reizen naar Duitsland of Engeland?"

'Laat jij je leiden door angst?'
Femmeke (tweede van links op de foto): "Ik wilde graag weten hoe het is om als vluchteling te leven en het met eigen ogen zien. Tijdens de reis heb ik met heel veel vluchtelingen gesproken. Zelfs zoveel dat ik de verhalen over vluchtelingen nu probeer te ontwijken, omdat het te veel is, en te heftig.

Voor de reis kende ik weinig mensen die een ander standpunt hebben over vluchtelingen dan ik. Ik vond het daarom super interessant om met een groep mensen te reizen die een totaal andere mening hebben. Eindelijk had ik de kans om te achterhalen waar die standpunten vandaan komen. Ik had er natuurlijk wel een idee over, bijvoorbeeld angst, maar nu kon ik het checken bij de mensen zelf. Dus de eerste twee dagen ben ik vooral daar mee bezig geweest, door de anderen te observeren. Lousanne zei aan het begin bijvoorbeeld heel vaak: ‘we zijn een team!’ Zij vindt het dus belangrijk om een team te zijn met de mensen dicht bij haar, waarin er vertrouwen is en mensen loyaal zijn. Dat vind ik typerend voor haar manier van denken, omdat ze Nederland ook als een team ziet. Wij zorgen voor elkaar, en daar horen vluchtelingen niet bij. 

In mijn ogen zijn vluchtelingen niet anders dan andere mensen. Waarom heb ik wel recht op voorzieningen waar andere mensen geen recht op hebben? Het zijn geen armoedzaaiers, maar gewone mensen die iets bij kunnen dragen aan de maatschappij. Als je mensen niet kent en ze op afstand houdt, heb je vooral last van mensen. Totdat je ze leert kennen.

Tijdens de reizen die ik maak leer ik bijvoorbeeld veel andere culturen kennen. Ik lift regelmatig en meestal word ik dan opgepikt door een Pool of Turk, omdat zij makkelijk iemand meenemen vanuit hun gastvrije cultuur. Daarnaast haal ik uit de Bergrede dat je niet bang hoeft te zijn om andere mensen iets te geven. We hoeven niet bang te zijn om ons land en onze voorzieningen te delen. God is Schepper en dat zijn wij ook. Door te delen komt er namelijk meer van iets, in plaats van minder. Terwijl in Nederland juist veel angst heerst en mensen krampachtig omgaan met vluchtelingen. Natuurlijk is het lastig om vluchtelingen op te vangen, maar het is nodig. Bang zijn voor het onvermijdelijke helpt niet."

 

 

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden