Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
8 januari 2016 Reageer

COLUMN: Meneer u moét een kaartje kopen!

Hij spreekt schreeuwend door zijn mobiel in een taal die ik niet versta. De andere treinpassagiers zeggen er niks van. Ik ben geïmponeerd door het volume van zijn stem en het volume van zijn postuur. Dan gaat de coupédeur open.

De conductrice banjert naar binnen. Haar postuur heeft een formaat dat me doet denken aan schooldirectrice Bulstronk uit het boek Matilda van Roald Dahl en doet niet onder voor het zijne. Ze is kolossaal, 1.90 meter, een vierkant gezicht, - zie ik daar twee lange haren op haar kin? Had de man twee vlechten gehad, dan had ze hem aan die vlechten rondgeslingerd. Niet het schoolplein af, maar de treincoupé uit.

“Ik heb geen kaartje,” antwoordt hij, nadat conductrice Bulstronk drie keer heeft moeten vragen waar zijn vervoersbewijs is. Het telefoongesprek wordt niet afgebroken. “Waarom niet?” “Ik heb geen geld.” “Dan krijgt u van mij een kaartje, en dat is wel wat duurder dan een kaartje op het perron. Wat is uw adres?” Na twee keer de combinatie huisnummer en postcode checken, komt het correcte adres.

“Mevrouw, schiet u op?’ snauwt hij. ‘’Bij het volgende station bij Duivendrecht moet ik eruit. Ik heb niet alle tijd.” Plaatsvervangende schaamte maakt zich van mij meester. Waar haalt deze man het lef vandaan om conductrice Bulstronk op te jutten? Hij zit fout. Bulstronk niet.

Oh, zijn wij soms ook niet brutaal tegen God? We weten dat we fout zitten, we zijn stiekem Zijn trein binnen gesneakt en toch durven we een grote mond op te zetten.
Gods trein instappen, zonder legitiem vervoersbewijs. We kunnen best zonder, denken we soms. Het liedje ‘Heb je al een kaartje voor de Koninklijke trein’’ van Elly en Rikkert zingt rond in mijn hoofd. “Stap maar in, het is betaald, stap maar in en zorg dat je hem haalt!”
We kunnen er niet onderuit uit om dat kaartje te halen. Gelukkig is ons kaartje al betaald.  We hoeven het alleen maar te halen.

Die Koninklijke trein rijdt het eindstation binnen op een tijdstip waarvan we het uur niet kennen. Meteen instappen is het beste dat we kunnen doen. Haasten we ons om die trein te halen. Zijn we voorbereid? Hebben we ons kaartje (onze wedergeboorte) klaar in de hand. Hebben we onze cappuccino van AH to Go (geestelijke voedsel en training), de van thuis meegebrachte fruitsalade (de vruchten van de Geest) en ons scherp geslepen zakmes (Woord van God) ook bij ons? Ja, het kost tijd en inspanning: een reis goed voorbereiden.

Zijn we klaar als Jezus onze coupé binnenkomt? Hebben we ons kaartje paraat, of springen we op het laatste moment de trein in, vlak voordat de deuren sluiten? Verwachten we dat we zonder moeite mee mogen liften en eisen mogen stellen aan de Conducteur? En als ik dan binnen ben, hoe ga ik op reis met Jezus? Wacht ik tot hij voorbij komt en zeg dan ‘’Hallo, wat komt U doen en waar gaat deze trein heen?’’ Of stel ik me proactief op en weet ik waar mijn treinrit heen gaat. Spreek ik onderweg anderen aan in mijn coupé en overtuig ik ze om te blijven zitten tot het waanzinnige eindstation  Ville d'éternité (Stad van de Eeuwigheid).

Fijne treinreis gewenst! 

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden