Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
5 januari 2016 Reageer

COLUMN: Je kunt niet altijd christen zijn

De Markt, het centrale plein in Gouda, ademt Kerstmis. Het is een week of drie geleden en alles is nog versierd. Marktkoopmannen stallen hun kerstprullaria uit en zowat ieder café heeft wel een deal die te maken heeft met warme chocolademelk en slagroom.

Op die Markt heb ik een fijn interview met Arte, de jonge pelgrim die net terug is van vier weken eenzaamheid in Albanië. Na het gesprek nemen we afscheid van elkaar. Ik loop door de drukke winkelstraat en mijn oog valt op de Men At Work. Een van mijn favoriete kledingwinkels – ik slaag er vaak – en ik heb nog een nieuwe trui nodig.

Als ik een interview heb gehad, zit ik vaak de rest van de dag nog in een ‘interview-flow’. Normaal gesproken ben ik redelijk gereserveerd, maar na interview lul ik oeverloos met iedereen en stel ik wildvreemden de meest persoonlijke vragen. Iedereen, dus inclusief medewerkers van de Men At Work…

Het is rustig in de winkel en de lange, blonde verkoper reageert enthousiast als ik vertel dat ik net voor de EO een jonge pelgrim heb geïnterviewd. Wat ik telkens weer verrassend vind: als ik zelf open ben, wordt de ander dat bijna altijd ook. Ook al ‘ken’ ik hem pas een paar minuten.

“Ik weet zelf niet zoveel van het geloof, maar mijn tante zit al jaren in een klooster,” begint de blonde verkoper uit zichzelf te vertellen. “Ik ga wel eens op bezoek en dan heb ik veel respect voor hoe zij leeft. Een leven vol discipline. Ze zegt wel eens dat ze getrouwd is met God. Best gek eigenlijk. Doe mij maar een echte vrouw!”

Ik vertel hem dat ik nog even had getwijfeld om de winkel binnen te lopen. Ook al was het tijdens de lunchpauze, shoppen in wat officieel ‘de baas zijn tijd’ is, voelt toch een beetje gek. “Zeker als christelijke EO’er kun je dat niet maken,” grap ik. De blonde jongen lacht, maar wuift mijn zelfkritiek weg. “Ach, je kan niet altijd 100% met je levensstijl bezig zijn toch? Ik ben stylist en werk in een kledingzaak. Toch loop ik ook wel eens dagen in mijn joggingbroek en slobbertrui rond. Dat maakt mij niet minder stylist. Net zoals een dagje zonder christelijke daden jou ook niet minder christelijk maakt.”

Ik reken af en loop de winkel uit. Met een slobbertrui meer, maar zeker niet minder christen.

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden