Icon--eo Icon--instagram Icon--clock Icon--theme Icon--location Icon--tag Icon--twitter Icon--whatsapp Icon--comment Icon--audio Icon--mail Icon--video Icon--image Icon--search Icon--spotify Icon--facebook Icon--snapchat Icon--youtube Icon--smiley
22 september 2015 Reageer

Cyberpesten: "Mijn zelfbeeld is totaal verpest"

Loïs (17) heeft geen idee waarom ze gepest wordt en weet zelfs niet wie haar pesters zijn. Toch wordt ze online steeds opnieuw finaal afgekraakt. Dat ze dik is, een varkenskop heeft en zelfmoord moet plegen.

“Soms denk ik het dat het mijn eigen schuld is. Dat ik inderdaad moet afvallen of iets aan mijn gezicht moet laten doen. Als ik in de trein zit en er niemand naast mij komt zitten, denk ik gelijk dat er iets mis is met mij.”

“Al van kleins af aan word ik gepest, door mensen uit de buurt en bij mij op school. Ik was een makkelijke prooi: onzeker en alleen. ‘Ik sla je helemaal verrot’ zeiden ze dan, of: ‘Dikzak’. Dat werd door de jaren heen allen maar erger. Het cyberpesten begon op Hyves. Ik zeurde bij mijn ouders net zolang totdat ik op Hyves mocht. Maar het ging al snel mis. Ik werd uitgescholden voor alles wat mooi en lelijk is. Ook via MSN en de huistelefoon werd ik beledigd. Dan belden ze gewoon op, zeiden een paar lelijke woorden en flikkerden de hoorn er weer op.”

“Ik hoopte dat het op de middelbare school over zou gaan. Op een andere school en met nieuwe mensen zou het pesten toch wel stoppen? Helaas was dat geen reële verwachting. Het schelden ging door en kwam dichterbij: ze achtervolgenden mij als ik naar huis fietste en staken mijn fietsbanden lek. Op een gegeven moment kwamen ze erachter dat ik een Tumblrblog had. Ook daar begon het schelden en kreeg ik voor het eerst berichten dat ik zelfmoord moest plegen. Ik ben naar mijn mentor gegaan, maar die heeft er niets aan gedaan. Hij was bang voor zijn eigen positie.” 

Zelfbeeld
“Door het jarenlange pesten is mijn zelfbeeld totaal verpest. Ik vind het moeilijk om complimenten te aanvaarden, in mijn hoofd zwak ik die altijd af. Van mijn familie hoor ik af en toe dat ik mooi ben, maar dat weegt niet op tegen alle negatieve woorden.”

“Het slopende aan cyberpesten is dat ik er op geen enkele manier controle over heb. Ik weet niet wie het zijn, kan niet op ze afstappen. Aangifte doen heeft geen zin, want ik kan niet vertellen wie mijn pesters zijn. Ik heb ook geen idee hoe ze bij mij komen. Kort geleden was het op Instagram echt heel erg. Ze hadden een haataccount gemaakt over mijn gezicht. Op elke foto die ze plaatsten, zoomden ze in op bijvoorbeeld mijn neus, mond of moedervlek. Aan de teksten die er bij staan, ben ik inmiddels wel gewend: dat ik zelfmoord moet plegen, dat ik lelijk ben en nooit een vriend zal vinden.”

Soms overwoog ik serieus om zelfmoord te plegen

“Pas twee jaar geleden heb ik dit allemaal tegen mijn moeder verteld en dan eigenlijk alleen maar het verleden, niet dat ik nog steeds gepest word. Ik wil geen aandacht vragen voor mijzelf. Mijn moeder is vroeger zelf ook gepest en ik wil niet dat zij zich schuldig voelt of zich zorgen maakt om mij. Ik ben wel eens bij een psycholoog geweest, maar ik durfde het niet te vertellen dus dat werd niks. Met mijn tante praat ik er wel veel over, zij helpt mij om zelfverzekerder te worden. Dat helpt echt, want een paar jaar geleden durfde ik mijn verhaal echt niet zomaar te vertellen. Ik vind het wel spannend om mijn verhaal op BEAM te delen en ben diep van binnen bang voor vervelende reacties.” 

Varkenskop
“Er zijn genoeg momenten geweest dat ik overwoog om echt zelfmoord te plegen. Dan lijkt het echt de enige oplossing. Op de dag dat ik het ergst gepest werd, kreeg ik via social media allemaal berichtjes dat ik zelfmoord moest plegen. ’s Middags ging ik naar de stad om schoolspullen te kopen. Er kwamen heel veel jongens achter mij aan die lelijke dingen schreeuwden. Weer was ik een dikzak, had ik een varkenskop en moest ik zelfmoord plegen zodat zij eindelijk van mij af waren.”

“Ik heb de laatste jaren onwijs veel gehuild, vooral ’s nachts, als ik in bed lag. Vaak gaan mijn huilbuien gepaard met een paniekaanval. Schrijven helpt, daarmee probeer ik het van mij af te zetten. Bidden helpt ook. God geeft mij rust, middenin een paniekaanval. Van mijn tante heb ik een boekje gekregen met Bijbelteksten en korte stukjes uitleg. Daarin lees ik de waarheid, namelijk wat God van mij vindt. Ik ben geliefd en mooi door Hem gemaakt. Ik ben echt blij dat ik dat zo kan zeggen, een paar jaar geleden had ik dat niet gekund.”

Nu weet ik: ik ben geliefd

Vergeving
“Pesters moeten inzien wat ze mij, maar ook anderen, aandoen. Doordat zij mij niet accepteren zoals ik ben is het voor mij heel moeilijk om mijzelf te accepteren. Soms post ik een tijdje niets op Instagram, maar ik vind het ook leuk om mijn fotografie te delen. Ik wil mij niet laten tegenhouden door mensen die mij lelijk vinden. Ik vind dat je moet doen wat je leuk vindt. Ikzelf dus ook. Het erge aan cyberpesten is dat de pesters alles kunnen maken. Het is verborgen voor de mensen om hen heen en ze kunnen er hun hele leven mee door gaan, niemand uit hun omgeving die dat in de gaten zal hebben. Ik ben niet boos op mijn pesters, ik wil ze juist graag vergeven. Ik wil niet rond blijven lopen met wrok tegen hen. Ik snap zelfs de reden waarom ze het doen, waarschijnlijk lopen ze zelf rond met trauma’s of worden ze zelf ook gepest.”

Reacties

Wanneer je cookies in de categorie Overig accepteert vind je hier NPO Selected.

Volg ons

© Evangelische Omroep - Algemene voorwaarden