“Lloret de Mar staat bekend om de feesten, de drank, drugs en seks. Veel jongeren gaan er heen om te feesten en het normale leven even te vergeten. Het klinkt in eerste instantie misschien niet als een plaats om God te dienen, maar toch kan dat ook in dit soort plaatsen. Tien dagen was ik op pad met de organisatie BeachMission. Van tien uur ’s avonds tot drie uur ’s nachts waren wij te vinden in kroegen en discotheken. We gingen de straat op om te vertellen over de liefde die Jezus en God ons willen geven. We waren gewapend met slippers, babydoekjes, water en lolly’s. De slippers waren voor de vrouwen die het niet meer uithielden op hun hoge hakken, de babydoekjes voor de gezichten en handen van degenen die hadden overgegeven, water voor degenen die anders zouden uitdrogen en de lolly, waarop een kleine bijbeltekst stond, gaven we aan mensen me wie we hadden gesproken over Jezus. De sfeer op straat was grimmig. Het was heel apart om te zien dat er bijna niet gelachen werd. Niemand keek naar elkaar om. Toen we een jongen zagen die bewusteloos op een muurtje lag, met kots om hem heen, stond er alleen een vriend naast hem. De rest van de mensen liepen met een grote boog om hem heen.

De meeste mensen vonden het mooi dat wij voor de dronken mensen wilden zorgen

In het begin was het best spannend om op de mensen af te stappen. Gelukkig hoefde ik niet altijd het heft in eigen hand te nemen. Regelmatig kwamen er mensen naar ons toe die benieuwd waren wat wij aan het doen waren. Ik verwachtte voornamelijk negatieve reacties, maar dat viel erg mee. De meesten vonden het mooi dat wij voor de dronken mensen wilden zorgen. Wanneer ik vertelde dat ik dit deed, omdat ik geloof dat Jezus van iedereen houdt, dat ik die liefde wil uitdelen, reageerden de mensen verschillend. Sommige mensen rennen het liefste weg als ze de naam Jezus horen, anderen vertellen dat zij in iets anders geloven en weer anderen willen wel meer weten over het evangelie. En als de reacties negatief waren, stonden we er gelukkig niet alleen voor. Voor onze veiligheid liepen we altijd in duo’s. Wat me is bijgebleven is een reactie van een propper toen we met twee jongens stonden te praten. De propper zei: ‘Jullie moeten naar ze luisteren. Ik ken ze ondertussen en het zijn de meest lieve en goede mensen met een goede boodschap.’ Dat was een fijne bemoediging. Het gesprek met de jongens daarna was goed. Ik merkte dat heel veel jongeren veel vragen hebben. Natuurlijk kon ik niet overal antwoord op geven. Ik ken de bijbel niet van kaft tot kaft. De meesten begrepen het wel als ik dat eenmaal had uitgelegd. Als ik een mooi gesprek had gehad, nodigde ik diegene uit voor een barbecue waar hij of zij gratis mee kon komen eten en waar we ons gesprek voort konden zetten.  Deze vakantie was ook goed voor mijn eigen geloof. Doordat we elke dag bijbelstudie hadden, leerde ik zo veel meer over God. Daarnaast waren de verschillende kerkstromingen vertegenwoordigd. We spraken af dat we op zoek zouden gaan naar de eenheid en niet naar de verschillen. Op die manier leer je veel van elkaar. Ik ben gegroeid in geloof en kennis. Ik leerde echt op God te bouwen en te vertrouwen, want alleen Hij kan uiteindelijk de harten van de jongeren aanraken.’