Nicky: Hoe zag jouw leven eruit voor je zwangerschap?

‘’Mijn leven was heel anders. Ik had nooit rust en ik zocht altijd afleiding met vrienden in alcohol en blowen. Ik had een baan als dj en draaide in clubs en op feesten. Ik luisterde veel muziek die mij op een slechte manier beïnvloedde en ik ging meerdere keren per week stappen. Er was veel negativiteit in mijn leven, zoals drama en ruzies. Het leek aan de buitenkant de beste tijd van mijn leven, maar ik was het grootste gedeelte van de tijd niet nuchter waardoor ik niet geconfronteerd werd met de dingen die speelden in mijn leven. Er was vroeger veel onrust in mijn leven waardoor ik last had van een zware manische depressie. Ik werd gediagnostiseerd met een persoonlijkheidsstoornis en borderline en ik onderging meerdere therapieën waaronder de traumatherapie EMDR. De pijn die ik hiervan had, probeerde ik te onderdrukken door altijd voor afleiding te zorgen.’’

Emelia: Wat dacht je toen je erachter kwam dat je zwanger was?

‘’Op de laatste avond dat ik uitging voordat ik wist dat ik zwanger was, kreeg ik na een aantal drankjes ruzie met mijn twee beste vriendinnen. Door die ruzie ben ik uiteindelijk naar mijn ouders gegaan en heb ik daar twee weken lang alleen maar in mijn bed gelegen omdat ik mij zo depressief voelde. Na die twee weken wilde ik het weer goed maken met die vriendinnen en het leven opnieuw oppakken, alleen was ik nog niet ongesteld geworden. Ik dacht: laat ik even voor de zekerheid een test doen. Ik had écht niet verwacht dat deze positief zou zijn! Het moment dat ik die twee streepjes zag, was ik shock. Ik heb meteen mijn vriendin gebeld waarmee ik ruzie had en we begonnen allebei te lachen van ongeloof. Ik wist meteen dat ik het wilde houden maar ik werd al bang bij de gedachte dat ik dit mijn ouders moest gaan vertellen.

Ik besloot eerst de vader van mijn kindje te bellen en we waren er al snel uit dat we het kindje wilden houden. Twee uur later heb ik mijn moeder gebeld en verteld dat ik zwanger was. Ze dacht in eerste instantie dat ik een prank met haar uithaalde. Toen ze begreep dat ik serieus was, was ze in shock en raakte ze even in paniek. Vervolgens heb ik mijn moeder gevraagd niks tegen mijn vader te zeggen zodat ik het hem zelf kon vertellen. Ze heeft mijn vader de volgende vier dagen ontweken omdat ze het zo moeilijk vond om niets te zeggen. Ik heb vier dagen gewacht omdat ik zo bang was voor zijn reactie. Ik had aan God gevraagd om hem hierop voor te bereiden zodat het niet als een shock kwam. Na vier dagen had ik de moed bij elkaar geraapt en belde ik hem op. Hij reageerde met ‘ik had al een voorgevoel’ en ‘ik had dit al zien aankomen’. Ik was daar zo blij mee. Hij was trots dat ik mijn verantwoordelijkheid nam en hij dacht dat het houden van het kindje en de rol van moeder heel goed voor mij zou gaan zijn. Daar heeft hij helemaal gelijk in gekregen.’’

Gemma: Hoe ben je opnieuw bezig gegaan met je geloof?

‘’Tijdens het eerste deel van mijn zwangerschap was ik alleen maar ziek en misselijk. Ik kon geen eten of drinken binnenhouden waardoor ik erg aan het afvallen was. Ik woog op een gegeven moment nog maar zo’n 38 kilo. Ik had ook nauwelijks contact met de buitenwereld. Ik heb in die tijd elke dag gebeden, worship geluisterd en uit de Bijbel gelezen. Het woord van God was mijn dagelijks brood, letterlijk! God heeft mij in die tijd een spiegel voorgehouden en ineens kon ik mijn fouten inzien die ik had gemaakt naar mijn vriendinnen en ouders toe. Ik heb een transformatie doorgemaakt door Jezus waar mensen hun hele leven mee bezig zouden kunnen zijn. Het is echt wonderbaarlijk hoe God mij 180 graden heeft kunnen laten draaien en mij zo positief heeft kunnen veranderen. Ik snap nu, na al die jaren, hoe mensen zich voelen als ze verliefd zijn op Jezus, want dat ben ik ook. Ik ben zo dankbaar dat ik in Gods ogen waardig ben dat mijn hele leven nu om Jezus draait.’’

Karlijn: Merk je veel vooroordelen over het feit dat je zwanger bent en gelovig?

‘’In verhouding met de positieve reacties krijg ik weinig haatcomments. En als ik ze dan krijg, zijn het vaak christenen uit het buitenland. Het doet mij persoonlijk niet veel, maar ik vind het wel zielig voor de mensen die haat comments achterlaten. Ik heb dingen gedaan die niet van God zijn, maar om in schaamte en schuld te blijven leven en mezelf te veroordelen zijn ook geen dingen volgens de wil van God. Hij heeft mij allang vergeven, dus waarom zou ik mijzelf niet vergeven? Hoeveel fouten je ook maakt, God is zo genadig dat hij het altijd kan omdraaien naar iets positiefs als je je leven aan Hem geeft.’’

Jill: Heb je nog contact met de vader van het kindje?

‘’Ja, zeker, we zijn vrienden en we doen dit echt samen. Hij is mee geweest naar meerdere echo’s, we zijn samen gaan kleren shoppen voor de baby en hij is heel erg enthousiast over het feit dat hij vader gaat worden. We leren elkaar steeds beter kennen en worden steeds betere vrienden. Zo kan ons kind met een vader en een moeder opgroeien. Dat vinden we beiden erg belangrijk. We zijn sinds de zwangerschap allebei echt met het geloof aan de gang gegaan en we willen ons dochtertje ook graag de liefde van Christus meegeven.’’

Joy: Waarom verwerk jij het geloof op jouw socials?

‘’Al het goede wat in mijn leven gebeurt, komt van God en door God en daar geef ik Hem alle eer voor. Ik gun het andere mensen ook om Zijn liefde en genade te kennen. Daarom deel ik graag met mensen hoe ik Jezus in elk deel van mijn leven betrek.’’

• 

  Gideon Luciana wint The Talent Scouts: ‘God did it!’

  Gideon Luciana wint The Talent Scouts: ‘God did it!’