Yasmijn en Rob vertellen openhartig over hun scheiding
Leestijd: 10 min
Leestijd: 10 min
Yasmijn* (25) en Rob* (29) trouwden op de verjaardag van Yasmijn. Na 2 jaar huwelijk besloot Yasmijn een einde aan het huwelijk te maken. Rob: “Ik begon te merken dat ik op mijn tenen liep. Ik was geen man meer, maar een loser.”
Rob en Yasmijn leerden elkaar kennen via Facebook. Ze raakten aan de praat over muziek en later ging dit over naar Skype. Yasmijn: “Het was leuk en gezellig. We konden over van alles praten. De eerste twee jaar gingen heel goed samen. Ik stond niet achter samenwonen, want dat kan niet volgens de Bijbel. Het was misschien wel beter geweest, want dan hadden we elkaar beter leren kennen.” Rob: “We wilden onze relatie formeel maken. Vanuit een religieus standpunt hebben we ervoor gekozen om te trouwen. We zouden dan ook niet meer branden van begeerte, want we gaven veel om elkaar en dachten dat het wel goed zou komen. Aan een scheiding heb ik nooit gedacht.”
Nadat ze getrouwd waren, begon Yasmijn het moeilijk te krijgen: “We zaten 24 uur per dag met elkaar opgescheept. Ik liep tegen bepaalde dingen aan. De communicatie met Rob was erg slecht. Hij kan veel praten, maar het is lastig om duidelijke informatie van hem te krijgen. Er was daardoor vaak miscommunicatie.” Rob: “Stapje voor stapje werd het zwaarder. We leerden elkaar steeds beter kennen en er ontstonden kleine irritaties. Het had ook te maken met mijn leerbeperking en mijn autisme. Ze wist het, maar weten en ervaren zijn twee verschillende dingen. Toen Yasmijn het begon te beseffen katte ze mij steeds vaker af. Zo vergat ik regelmatig een boodschap en kon ik geen financiële administratie van haar overnemen, omdat ik een leerbeperking heb.”
Yasmijn: “Dat kwam allemaal op mij aan. Er zat geen structuur in en dat vond hij lastig om te krijgen. Dit zorgde voor praktische problemen. Ik ging mij eraan ergeren en we kregen ruzie. Mijn geduld werd steeds minder en het lontje werd korter.” Rob: “Ik begon te merken dat ik op mijn tenen liep. Ik was geen man meer, maar een loser. Ze had hoge verwachtingen van mij en sinds die tijd begon ik mij rot te voelen.”
Yasmijn wilde een open relatie
Rob en Yasmijn konden niet meer overweg met elkaar. Yasmijn: “Ik was heel lang op mijn reservebatterij aan het leven. Ik werkte voltijd en had het gevoel dat de relatie niet meer in balans was. Hij zat thuis, maar het plaatje klopte niet meer voor mij. Het vertrouwen was een paar keer geschaad door een aantal dingen.” Rob: “Ik liep op mijn tenen bij haar, want ze eiste dingen van mij zoals het bellen van instanties. Ze was kattig en bot en daar werd ik bang van. Soms voelde ik mij een klein mannetje die aan het krimpen was en Yasmijn was degene die heel groot werd. Zij leek het hoofd van het gezin. Terwijl ik vind dat je samen een team bent. Ik heb dit nooit aan haar op een normale manier kunnen uitleggen, want we hadden altijd ruzie.”
Yasmijn: “Mijn liefde begon minder te worden. Ik dacht: ‘Wil ik dit voor de rest van mijn leven?’ Het gevoel om liefde met hem te bedrijven was er niet meer. Ik ging naar andere dingen verlangen. Er waren zoveel redenen om er een einde aan te maken. Daarom was het beter om apart van elkaar te gaan leven.”
Ik zei dat ze binnenkort mijn vrouw niet meer zou zijn
Rob kwam in een woongroep terecht en Yasmijn bleef in het huis wonen. Rob: “Yasmijn wilde een open relatie en vroeg mij om toestemming. Ik vond het een belachelijke vraag en voelde mij gechanteerd, omdat ze anders wilde scheiden. Ik hield van haar en ik was gehecht geraakt aan het idee dat we getrouwd waren. Daarom liet ik het toe. Ook al had ik zo’n hekel aan haar op dat moment, ik wilde wat we begonnen waren afmaken. Later ben ik erop teruggekomen, omdat een kennis tegen mij zei dat het echt niet kon. Opeens kon ik niet meer genieten van onze seks. Het vertrouwen was geschaad.”
Yasmijn: “Ik had er veel moeite mee om hem te vertrouwen. Ik had hem meerdere malen betrapt op pornografie. Soms wist ik gewoon dat hij dat gekeken had en als ik dan aan hem vroeg of dat waar was zei hij nee. Ik wist dat hij loog en ik werd wantrouwig. De open relatie was een allerlaatste optie. Ik dacht als ik anderen mensen zou ontmoeten dat ik meer zou waarderen wat ik had. Ik gaf hem daarin ook de vrijbrief om andere te ontmoeten.”
Rob stond niet meer achter de open relatie en kwam erop terug: “Ik gaf Yasmijn de keuze we gaan samen voor de relatie vechten en zoeken hulp of je mag van mij de papieren op gaan halen. Het was niet mijn keuze om te scheiden. Yasmijn dacht erover na en stuurde een appje naar Rob dat ze wilde praten: “Ik zei huilend dat ik ermee wilde stoppen. Het voelde beter voor ons allebei. Ik wil dat hij een vrouw vindt die beter bij hem past. Ik hou van uitdagingen zoals uitgaan en avontuur. Rob was meer van het huisje, boompje, beestje. Hij reageerde stilletjes. Vanbinnen deed het hem veel pijn. Hij wist dat het eraan zat te komen, want ik had het er vaak over gehad. De scheiding was binnen drie maanden geregeld.”
We maken geen praatje, maar zeggen hoi als we elkaar tegenkomen
De omgeving was er niet van op de hoogte. Rob: “Ik ging in die periode niet naar de kerk, dus ik had ook geen last van veroordelende reacties. Natuurlijk zagen sommige vrienden van mij het aankomen.” Yasmijn: “Alle mensen van mijn kant vonden het beter. We hadden niet zoveel contact met de kerk, maar ik wist dat ze het zouden afkeuren. We hebben het beide voor onszelf gehouden.”
Rob: ”Af en toe kreeg ik een berichtje op Facebook Messenger. Mensen uit de kerk vroegen hoe het met mij en Yasmijn ging. Ik zei dat ze binnenkort mijn vrouw niet meer zou zijn. Ze zeiden dat ik voor ons huwelijk moest gaan vechten en dat ik tegen haar moest zeggen dat ze niet van mij moest scheiden. Ik wilde haar niets opleggen. Als zij niet verder wil heb ik daar niets over te zeggen.” Yasmijn: “Daarom hebben we het ook niet op Facebook gedeeld. Als mensen vragen hoe het gaat zeg ik dat we niet meer samen zijn.”
De scheiding doet veel met Rob. Hij denkt er elke dag aan: “Ik weet dat ik niet meer van haar houd. Ik stuur geen berichtjes meer vanuit mezelf. Maar we hebben nooit definitief afscheid genomen. We zouden vrienden blijven, maar van mijn kant kwam daar niet zoveel van terecht.” Yasmijn: “Ik wilde wel vrienden met hem blijven, maar het contact was minimaal. We wonen in dezelfde stad en komen elkaar geregeld tegen. We maken geen praatje, maar zeggen hoi als we elkaar tegenkomen.” Rob: “Gisteren stuurde ze nog een foto van onze bruiloft naar mij. Ik app haar alleen als ik bijvoorbeeld een wachtwoord niet meer weet van Netflix.”
Yasmijn: “Nadat ik de knoop had doorgehakt was ik blij dat het achter de rug was. Ik heb hierna een burn-out gehad, maar ik ben er wel sterker door geworden. Als iemand nu op mijn pad komt en in het huwelijksbootje wil stappen dan denk ik eerst heel goed na, haha.” Rob: “Ik denk dat God niet volledig achter onze scheiding staat. Bijna elke christen weet hoe de Bijbel spreekt over scheiden, maar God zou ook niet willen dat we doodongelukkig zijn. Als hij ziet dat het echt niet meer gaat, dan kan hij een scheiding toestaan.” Yasmijn: “God vindt het denk ik treurig. Hij heeft er geen plezier van, maar wil uiteindelijk het beste voor ons beiden. Hij weet dat ik niet gelukkig was en niet verder kwam op veel gebieden. Het is goed zo. Ik heb er vrede mee.”
We trouwden niet alleen omdat we seks wilden
Rob en Yasmijn zijn het beide ermee eens dat ze te snel getrouwd zijn. Rob: ”Ik denk niet echt dat we daarbij hebben stilgestaan. Het ging allemaal vrij snel en we zaten op een roze wolk.” Yasmijn: “We wilden allebei heel graag trouwen. Ik was heel erg verliefd en we waren bezig met het geloof. Ook woonden we ver van elkaar vandaan. Op deze manier konden we elkaar vaker zien.” Rob en Yasmijn dachten dat als ze te lang zouden wachten het huwelijk er nooit van zou komen. Rob: ”We wilden zo snel mogelijk bij elkaar zijn. Zo gek waren we op elkaar. Achteraf gezien heb ik het gevoel dat we te snel getrouwd zijn. Ik denk dat we meer tijd nodig hadden om tot de ontdekking te komen wie we echt waren. We hebben het niet de tijd en ruimte gegeven.”
Yasmijn: “We trouwden niet alleen omdat we seks wilden, maar de afstand was ook een grote reden.” Rob: “In mijn beleving bestond onze relatie uit leuke dingen doen. Het is belangrijk dat je in de periode van verkering veel met elkaar praat. We stelden elkaar niet echt veel vragen, maar hadden bijvoorbeeld seks.” Yasmijn: “We hadden inderdaad al seks voor het huwelijk. Ik denk ook dat het daar mis is gegaan. Hierdoor kwamen er ook problemen in de relatie. Vaak na de seks hadden we ruzie of een meningsverschil. Als we dan bij een conferentie kwamen dan werd er precies op het onderwerp seks ingegaan. Ik schaamde mij dan dood. Een huwelijk kost veel energie. Hier had ik van tevoren niet over nagedacht. Ik zag mijn vrienden weinig en was na werk altijd samen met Rob.”
Rob: “Ik vind dat een vrouw niet lief, aardig of mooi moet zijn, maar ben nu vooral gefocust of ze qua persoonlijkheid bij mij past. Ik ga bij mezelf na welke dingen ik heb gemist in een relatie. Ik heb de tijd nodig om iemand te leren kennen. Het is belangrijk dat ik sterk in mijn schoenen sta en niemand over mij heen laat lopen.” Yasmijn: “Ik denk dat een relatie in balans moet zijn. Het is geven en nemen en als er een meer geeft dan de ander dan gaat de relatie kapot. Geduld kan mooie dingen teweegbrengen. Ik moet leren grenzen te stellen en voor mijn eigen geluk te kiezen. In de toekomst zal ik het anders aanpakken. Ik wil iemand die mij de liefde en aandacht geeft die ik nodig heb. Iemand die meeleeft en mij bemoedigd.”
Volgens het CBS komt scheiden onder 60-plussers en jongeren tot 30 jaar het minst voor. In 2014 scheidden 4,1 duizend jongeren tot 30 jaar.
*De namen zijn verzonnen. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
