Leestijd: 5 min
Na een christelijk zomerkamp in 2020 kwamen Willemijn en Wouter thuis met meer dan alleen een toffe ervaring. De twee waren na een paar dagen stapelverliefd! Er was alleen één dingetje… Zij woont in Zeeland en hij in Zuid-Holland. Wouter: ‘’Natuurlijk missen we elkaar wel, maar het lukt allemaal en dat weten we allebei. Zolang de trein rijdt, komen we er wel!’’
Drie jaar geleden ontmoetten ze elkaar voor het eerst op datzelfde zomerkamp, maar in 2020 sloeg de vonk pas echt over. Willemijn: ‘’Pas halverwege de week begon er iets te groeien. Ik had niet gelijk door dat ik hem leuk vond, het was gewoon heel gezellig.’’ Wouter: ‘’Onbewust groeide er steeds meer interesse. Op het einde van het kamp schrijven we altijd een stukje in iedereens boek. Ik had extra mijn best gedaan op het stukje voor Willemijn.’’ Willemijn: ‘’Haha, na het kamp heb ik hem direct een berichtje gestuurd om hem daarvoor te bedanken. En sindsdien zijn we niet gestopt met praten.’’
Na drie dagen non-stop appen begonnen ze met videobellen en dit doen ze nog steeds iedere avond. Willemijn: ‘’We videobellen iedere avond anderhalf uur, om over onze dag te vertellen. Ik kijk er naar uit om hem ’s avonds weer te zien.’’ Wouter: ‘’We zijn natuurlijk vriendje en vriendinnetje, maar het voelt ook alsof ik praat met mijn beste vriend. Ik kan echt goede gesprekken met haar voeren.’’ Willemijn: ‘’Daarnaast sturen we ook brieven naar elkaar. Wouter is heel goed in schrijven en het is altijd een verrassing als er ineens een brief in de brievenbus zit. Dat is ook heel leuk!’’
‘’In het begin ben je superverliefd,’’ vertelt Wouter. ‘’Dan maakt die lange afstand niet uit. Maar toch wende het heel snel dat we met trein moeten reizen. Ik vind treinreizen heel fijn, ik beleef altijd van alles in de trein.’’ Willemijn: ‘’Ik vind het ook wel leuk, maar twee uur reizen is wel lang. Soms is het wel moeilijk, maar we ondersteunen elkaar daarin. We onthouden dan dat we later nooit meer ver weg van elkaar hoeven te zijn. En bovendien: onze liefde is groter dan de afstand.’’
Maar of ze de afstand zouden inruilen om dichter bij elkaar te kunnen wonen? Wouter: ‘’Ik weet het niet. Dit klinkt misschien heel raar, want natuurlijk willen we dichtbij elkaar zijn. Maar door de afstand hebben we nu een veel diepere relatie, omdat we zoveel met elkaar praten. Dan zou er iets verloren gaan waar onze relatie nu om draait.’’ Willemijn: ‘’Dan zou alles zo makkelijk zijn en nu moet je echt vechten om door te zetten. Een iets kortere treinrit zou ik dan weer niet zo erg vinden!’’
‘’Doordat we nu zoveel bellen, communiceren we heel goed,’’ gaat Willemijn verder. ‘’Dan praat je alleen maar en leer je elkaar heel goed kennen. Appen doen we niet meer zoveel, omdat we wel gemerkt hebben dat er dan miscommunicatie kan ontstaan. Er kan eigenlijk niks fout gaan als je goed communiceert. We kennen elkaars gezichtsuitdrukkingen nu heel goed, omdat we elkaars gezicht zo vaak zien!’’
Naast dat ze ver uit elkaar wonen, gaan ze beiden naar een andere kerkstroming. Toch vinden ze dat niet erg. Willemijn: ‘’Ik zit in de Christelijk Gereformeerde kerk en het kamp waar we heen gingen is erg evangelisch. Dat vind ik leuk, het is wat vrijer en opener. Maar ik hoef dat niet iedere dag.’’ Wouter: ‘’Ik zit in de baptistengemeente, maar ik kan mezelf vinden in veel dingen van de Christelijk Gereformeerde kerk. Ik ben ook altijd erg nieuwsgierig, dus praat ik daar graag over. Zo groei ik in mijn geloof en Willemijn helpt me daarbij.’’ Willemijn: ‘’Dat we elkaar ontmoet hebben is een boost voor ons geloof geweest. Nu lezen we iedere dag aan het einde van het videobellen een pagina uit de Bijbel en bidden we samen.’’
‘’Ik geloof dat God iets te maken had met onze ontmoeting,’’ vertelt Willemijn. ‘’In 2020 zou ik eigenlijk met de kerk naar Roemenië, maar dat ging door corona niet door. Last minute had ik mij aangemeld voor het zomerkamp. Ik had van tevoren gebeden dat als ik er heen mocht gaan, het met een reden zou zijn. En die reden was Wouter.’’
Wil je nog meer mooie ‘lovestories’ lezen? Check dan ook eens het verhaal van Johan (22) en Lisa (19). Zij ontmoetten elkaar tijdens Youth Alpha: "Ik had gebeden om een vriendin zoals Lisa te vinden". Of het verhaal van Emma (21) en haar vriend Jake, hij gelooft maar zij twijfelt: ‘’Jake helpt mij antwoorden te vinden op mijn vragen’’
Wil je ook graag jouw ‘lovestory’ met ons delen? Mail dan naar beamredactie@eo.nl of stuur een DM via Instagram naar @eobeam!
