De Israëlieten hebben inmiddels al enige tijd hun intrek genomen in het Beloofde Land. Ze wonen nu verspreid over heel Kanaän. Dit land was voor de Israëlieten een hele verademing toen ze hier net kwamen. Ze waren Egypte ontvlucht, hadden de jarenlange tocht door de woestijn overleeft en leven nu in vrede in Kanaän. Ze waren gelukkig en dankbaar voor deze vrijheid en vrede. Maar inmiddels zijn hun voorvaderen overleden en zijn die heroïsche verhalen vergeten. De dankbaarheid is ver te zoeken. Profetie
Jabin is koning over Kanaän. Hij is geen vriendelijke koning. Al 20 jaar lang regeert hij als een monster over het land. Zij legerkamp staat momenteel in Charoset-Haggojim. Legeraanvoerder Sisera heeft maarliefst 900 strijdwagens tot zijn beschikking. Ik vond dat het nu wel lang genoeg heeft geduurd. Iedere dag zit ik onder de boom, die men inmiddels de Deborapalm noemt, en komen mensen met hun vragen en rechtenkwesties bij mij voor advies. Maar het leven van de Israëlieten blijft zwaar onder Jabin’s regering. God sprak tegen mij: “Trek met 10.000 man uit Naftali en Zebulon naar de Tabor. Aanvoerder Sisera zal met zijn strijdwagens naar de Kison gaan en daar lever ik hem aan je uit.” Daarom heb ik Barak bij me laten komen, om het leger te leiden in deze oorlog. Hij was bang. “Als u meegaat, zal ik gaan”, was zijn reactie. Daar stemde ik mee in. Maar ik waarschuwde hem dat hij niet als de held zou worden uitgeroepen. Ik kreeg van God de profetie dat Hij Sisera zou uitleveren aan een vrouw. Iedereen sneuvelt
Het ging precies zoals God had voorspelt. Toen Barak met zijn leger verscheen, zaaide God paniek onder het leger van Sisera en was het een enorme chaos in zijn kamp. Sisera zelf vluchtte weg, de lafaard. Hij liet z’n leger gewoon achter, terwijl Barak de soldaten achterna ging. Alle soldaten van Sisera – echt állen – sneuvelden. Niet één bleef in leven. Jaël saves the day
Sisera kwam al rennend aan bij de tent van Jaël. Sisera dacht dat er een bondgenootschap tussen haar familie en die van koning Jabin was. Maar eigenlijk is ze mijn bondgenoot. Jaël liep Sisera tegemoet en liet hem schuilen in haar tent. Hij dacht veilig te zijn, dronk wat en viel in slaap. Toen pakte Jaël een haring waarmee we tenten vastzetten. Ze zette de pin tegen de zijkant van zijn hoofd, ter hoogte van z’n slaap, en sloeg de pin dwars door zijn hoofd. Zo stierf de legeraanvoerder van Jabin. Op dat moment kwam Barak aan in het kamp. Jaël liep op hem af en nam hem mee naar haar tent: “Deze man zoek je”, zei ze. Zo gaf God ons de eerste grote en belangrijke overwinning op Jabin. Het was het begin van de grote overwinning op de wrede regering van Jabin. Na deze nederlaag voor Jabin, wisten we hem steeds verder terug te dringen en inmiddels is hij helemaal vernietigd en hebben we ons land bijna weer terug.