In de westerse wereld wordt het lijden van Jezus afgebeeld als iets heel eenzaams. Ook eeuwen geleden was Jezus’ eenzaamheid al een van de thema’s van Goede Vrijdag. Vincent van Gogh benadrukte bijvoorbeeld in zijn schilderij de eenzaamheid van Jezus’ lijden. Die eenzaamheid zagen we gisteravond ook terug in The Passion. Was Jezus eenzaam?
In orthodoxe kerken in Oost-Europa en Azië is dat beeld heel anders. Daar wordt Jezus’ lijden gezien als een overwinning. In schilderijen wordt Hij afgebeeld met een aureool en aanbeden door omstanders. Maar is dat hoe het werkelijk is gegaan. In de Bijbel staat niet dat hij werd toegezongen voordat Hij stierf. Iedereen vluchtte weg. Hoewel Jezus wordt verlaten, blijft Hij kalm. In het Hogepriesterlijk Gebed dat Hij bad voordat Hij stierf, klinkt rust: “Nu kom ik naar u toe, en ik zeg dit terwijl ik nog in de wereld ben, opdat zij vervuld worden van mijn vreugde.” (Johannes 17:13)  Met Jezus mede-lijden
Hoe kunnen wij ‘vervuld worden van die vreugde’ waar Jezus het over heeft? Wij kunnen ons met Zijn lijden verbinden op verschillende manieren. We doen dat allemaal op onze eigen wijze. Dit zijn 4 manieren waarop wij ons met Jezus kunnen verbinden:  Imiteren. Wanneer je Jezus imiteert en je Zijn volgeling wilt zijn, ga je steeds meer op Hem lijken. Je draagt dan Zijn kruis met Hem. Dat klinkt heel moeilijk, maar is juist heel mooi. Paulus dankte God ook voor zijn lijden dat hij ervoer: “Ik ben blij dat ik nu voor u lijd en dat ik in mijn lichaam mag aanvullen wat er nog aan Christus’ lijden ontbreekt, ten behoeve van zijn lichaam, de kerk, waarvan ik de dienaar ben.” (Kolossenzen 1:24-25) Nu lijkt het misschien alsof Jezus’ lijden nog niet volbracht was. Het gaat hier niet om het lijden van Christus aan het kruis. Jezus’ lijden gaat hier over het lijden van alle christenen. De kerk wordt ook wel gezien als een lichaam waarvan Christus het hoofd is. Door met Jezus mee te lijden, vul je Hem en Zijn kerk dus aan. Identificeren. Wanneer je je met Jezus identificeert zeg je eigenlijk dat je wilt dat Jezus in je leeft. Zoals Paulus zegt: “ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Mijn leven hier op aarde leef ik in het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft prijsgegeven.” (Galaten 2:20) Het is eigenlijk net als met een idool die je kunt hebben. Als jij fan bent van een persoon wil je alles over diegene weten. Je wil zijn/haar kleren dragen, dezelfde merken tof vinden en gezien worden in de restaurantjes waar die persoon ooit heeft gegeten. Zo ga je steeds meer dezelfde weg als je idool: je wilt je met hem/haar kunnen identificeren. Onderwerpen. Wanneer je je aan Jezus onderwerpt, zeg je: laat mij maar minder worden. Je wil Jezus op de eerste plaats zetten en Hem in alles dienen. Je vind jezelf niet belangrijk. Je bent niet bezig met je ego of wat anderen van je vinden. Jezus is het belangrijkste in je leven. Betekent dat dat je jezelf helemaal wegcijfert? Nee. In Jezus’ gezelschap cijfer je jezelf niet zomaar weg. Daar is Hij veel te groot voor. Samen met Jezus. Wanneer je je weg samen met Jezus wilt gaan, is Hij in jou en jij in Hem. Johannes schreef: “Dat wij in hem blijven en hij in ons, weten we doordat hij ons heeft laten delen in zijn Geest.” (1 Johannes 4:13) Je mag je verlost weten door de gedachte dat alles wat Jezus heeft gedaan, jij met Hem hebt doorstaan. Jezus is gekruisigt, en wij met Hem. Jezus is gestorven, en wij met Hem. Jezus is begraven, en wij met Hem. Jezus is opgestaan, en wij met Hem. Identiteit in Christus
Wat hebben wij dus aan Jezus’ lijden? We mogen met Hem delen in de overwinning die Hij daarmee behaalde. Onze identiteit ís Christus. We mogen Hem volgen en imiteren. We mogen ons met Hem identificeren. We mogen ons aan Hem onderwerpen. En we mogen onze weg samen met Hem gaan.