Waarom zou je geloven? | Denkstof #35
Leestijd: 9 min
Leestijd: 9 min
Denkstof is een serie unieke en inspirerende video's vol bezinning en geloofsvragen. In deze aflevering gaat het over dat geloven in God het leven zin geeft.
Deze studie is ook op PDF beschikbaar zowel voor groepsleiders als voor groepsleden.
Ik zie God niet. En jij ook niet, vermoed ik. Dat lijkt mij een goede reden om aan te nemen dat God niet bestaat.
Eén specifieke dag in mijn leven leek God het meest onzichtbaar. Het was mijn verjaardag. Ik werd acht jaar. Die dag overleed mijn moeder. De kanker had uiteindelijk gewonnen. Ik heb nachtenlang gehuild en ik mis haar nog regelmatig. Zoals bij mijn bruiloft vorig jaar. Haar dood lijkt zinloos en dat ze juist stierf op mijn verjaardag misselijke toeval. Als God bestaat, had hij het toch kunnen voorkomen?
Toch was het juist God die mij door die rottijd na haar dood heen sleepte. Sommige mensen maakten onbewust precies de verkeerde opmerkingen, maar bij God merkte ik dat hij mijn verdriet en boosheid snapte. Hij was er altijd voor me. Door hem voelde ik me nooit alleen als ik ’s avonds in bed lag te huilen.
Dat God mijn moeders dood niet voorkwam, wil dus niet zeggen dat hij niet bestaat . Het is zelfs nog beter. Ook hij heeft een enorme hekel aan de dood. Bijna iedereen die ik ken, hoopt dat het leven niet ophoudt als je sterft. Geen mens kan daarvoor zorgen – God wel. Het leven eindigt niet als je maar 34 wordt, zoals mijn moeder. Op een dag zie ik haar weer.
Zonder God zal iedereen uiteindelijk vergeten worden – met God wordt alles uiteindelijk beter. Want God is groter dan alle ellende. Miljoenen mensen ervaren dat.
In China worden dagelijks dertig christenen in de gevangenis gegooid en gemarteld. Toch komen er daar ook elke dag drieduizend christenen bij. Hoe meer ze worden tegengewerkt, hoe meer ze gaan geloven. Hun ervaringen zijn sterker dan al die dreigingen, want ze weten dat het waar is – God bestaat.
Niet dat het makkelijk is. Die Chinezen komen de gevangenis zelden zomaar uit, en toen ik steeds zo moest huilen, zat God niet letterlijk naast mij op bed, met een arm om mij heen. Een vriend van mij zegt, dat hij pas wil gaan geloven, als Jezus bij hem op de koffi e is geweest. Dat zou natuurlijk leuk zijn. Maar als iemand niet bij je op de koffi e komt, betekent dat toch niet dat hij niet bestaat?
God is zelfs veel dichterbij dan je denkt. Kijk maar eens naar jezelf. Elk mens is begonnen als één celletje, maar jij hebt er nu, let op, honderdduizend-miljard! En één zo’n cel is op zich al veel ingewikkelder dan jouw computer. Jij bestaat zeg maar uit honderdduizend-miljard computers die allemaal samenwerken en allemaal tegelijk ‘jij’ zijn...
Ook wetenschappers die beweren dat de kosmos in één keer is ontstaan, zeggen dat toch iets die oerknal in beweging moet hebben gezet. Alleen ze weten niet wat. En ze beseffen ook dat ze dat niet kúnnen weten. Maar ja, het antwoord ligt op straat. Het is precies het antwoord dat dagelijks door drieduizend Chinezen wordt ontdekt...
Wereldwijd komen er elke dag 80.000 mensen tot geloof. Zij vinden het zeer logisch dat God bestaat en ervaren hem werkelijk. Niet voortdurend, maar wel genoeg om er echt voor te gaan. Er gebeuren wonderen in hun leven. De meest nuchtere types merken het.
Zelf heb ik zelden God zo diep ervaren, als na mijn moeders dood. Zonder God zou haar leven uiteindelijk zinloos zijn geweest. Maar God is daar waar je hem het minst verwacht. Ik zie de lucht ook niet letterlijk, maar ik leef ervan. Zo zie ik God ook niet, en ondertussen is hij heel dichtbij.
Aantrekkingskracht van God
Paulus is op rondreis door Griekenland. Hij bezoekt daar jonge christelijke gemeenten om ze te bemoedigen, te onderwijzen en -waar nodig- bij te sturen. Ondertussen neemt Paulus ook de tijd om met Joden en ongelovigen in gesprek te gaan. In Athene bijvoorbeeld, raakt hij in gesprek met een stel fi losofen die benieuwd zijn naar ‘die praatjesmaker’ die zo gepassioneerd spreekt over een vreemde god. Een verslag van deze ontmoeting vind je in Handelingen.
Handelingen 17:19-33
Paulus richtte zich tot de leden van de Areopagus en zei: ‘Atheners, ik heb gezien hoe buitengewoon godsdienstig u in ieder opzicht bent. Want toen ik in de stad rondliep en alles wat u vereert nauwlettend in ogenschouw nam, ontdekte ik ook een altaar met het opschrift: “Aan de onbekende god”.
Wat u vereert zonder het te kennen, dat kom ik u verkondigen. De God die de wereld heeft gemaakt en alles wat er leeft, hij die over hemel en aarde heerst, woont niet in door mensenhanden gemaakte tempels.
Hij laat zich ook niet bedienen door mensenhanden alsof er nog iets is dat hij nodig heeft, hij die zelf aan iedereen leven en adem en al het andere schenkt.
Uit één mens heeft hij de hele mensheid gemaakt, die hij over de hele aarde heeft verspreid; voor elk volk heeft hij een tijdperk vastgesteld en hij heeft de grenzen van hun woongebied bepaald.
Het was Gods bedoeling dat ze hem zouden zoeken en hem al tastend zouden kunnen vinden, aangezien hij van niemand van ons ver weg is. Want in hem leven wij, bewegen wij en zijn wij. Of, zoals ook enkele van uw eigen dichters hebben gezegd: “Uit hem komen ook wij voort.”
Maar als wij dan uit God voortkomen, mogen we niet denken dat het goddelijke gelijk is aan een beeld van goud of zilver of steen, het werk van een ambachtsman, door mensen bedacht.
God slaat echter geen acht op de tijd waarin men hem niet kende, maar roept nu overal de mensen op om een nieuw leven te beginnen, want hij heeft bepaald dat er een dag komt waarop hij een rechtvaardig oordeel over de mensheid zal laten vellen door een man die hij voor dat doel heeft aangewezen.
Het bewijs dat het om deze man gaat, heeft hij geleverd door hem uit de dood te doen opstaan.’ Toen ze hoorden van een opstanding van de doden dreven sommigen daar de spot mee, terwijl anderen zeiden: ‘Daarover moet u ons een andere keer nog maar eens vertellen.’ Zo vertrok Paulus uit hun midden.
Toch sloten enkelen zich bij hem aan en aanvaardden het geloof, onder wie ook een Areopagiet, Dionysius, een vrouw die Damaris heette en nog een aantal anderen.
Het is laat op de avond. Voor Petrus een tijdstip om aan het werk te gaan. Gedreven door, wie zal het zeggen, zin in een goede maaltijd of door de noodzaak aan omzet. Hoe dan ook, hij inspecteert zijn vissersboot en is er klaar voor, tenminste...
Lees Johannes 21:3-7
Petrus zei: ‘Ik ga vissen.’ ‘Wij gaan met je mee,’ zeiden de anderen. Ze stapten in de boot, maar de hele nacht vingen ze niets. Toen het al ochtend werd, stond Jezus op de oever, al wisten de leerlingen niet dat het Jezus was. Hij riep: ‘Hebben jullie soms iets te eten?’ ‘Nee,’ antwoordden ze.
‘Gooi het net aan stuurboord uit,’ riep Jezus, ‘dan lukt het wel.’ Ze wierpen het net uit en er zat zo veel vis in dat ze het niet omhoog konden trekken.
De leerling van wie Jezus hield zei tegen Petrus: ‘Het is de Heer!’ Zodra Simon Petrus dat hoorde, schortte hij zijn bovenkleed op – meer had hij niet aan – en sprong in het water
Getuigenis
Laat je inspireren door de getuigenissen van anderen. Kijk op mijngetuigenis.nl en ontdek hoe andere Nederlanders Gods aanwezigheid in hun leven ervaren.
‘In alle redelijkheid’ Tim Keller
Staat je wel eens met je mond vol tanden als je met iemand over het christendom praat? Dan heeft Tim Keller zijn boek voor jou geschreven. Hij krijgt al jaren de meest kritische vragen voor zijn kiezen. De antwoorden die hij vond, staan in zijn boek ‘In alle redelijkheid - Christelijk geloof voor welwillende sceptici’.
