“Waarom doe je dat niet alleen?”

Ik kijk de vrouw tegenover me verbaasd aan. Ik heb haar net verteld dat ik de komende zomer eigenlijk zonder ouders op vakantie wil, maar dat al mijn vrienden al plannen hebben.

“Nou, eh..” begin ik. Waarom zou ik niet alleen gaan? Dat kan toch niet, is de eerste gedachte die in mij opkomt. Maar waarom dat dan niet zou kunnen, daar weet ik geen duidelijke reden voor. Ik ben oud en verstandig genoeg om voor mezelf te zorgen, en thuis vind ik het ook altijd fijn om een dagje alleen door de stad te lopen. De straten van Utrecht en Arnhem ken ik inmiddels uit mijn hoofd, dus waarom zou ik niet iets nieuws opzoeken?

Even oefenen

Rond etenstijd ben ik onderweg naar het huis van mijn ouders. Normaal zou ik bij wijze van avondeten in de trein even een frietje wegproppen. Vandaag is dat anders. Ik sta tegenover een Aziatisch restaurant, naast het station. Even oefenen, zeg ik in mezelf, en ik loop naar binnen.

Ik verwachtte dat iedereen in het restaurant me aan zou staren. “Wat een raar meisje”, zouden ze tegen elkaar fluisteren. “Alleen uiteten, dat doe je toch niet?” Dat gebeurt niet. Iedereen is te gefocust op zijn eigen eten om op mij te letten. Ook als ik de controle over mijn eetstokjes verlies, lacht niemand me uit. Aan de bar zitten nog een paar mensen alleen te eten. Ik bedenk me dat ik hun ook niet raar vind, dus waarom zouden andere mensen mij wel raar vinden?

Brussel

De zomer daarop vertrek ik in mijn eentje naar Brussel. In het hostel ontmoet ik jongeren die ook alleen op vakantie zijn. De eerste avond vertelt een meisje uit Australië me haar hele levensverhaal. De volgende dag gaat zij verder op haar backpacktocht door Europa. Zelf blijf ik gewoon in Brussel. Elke dag verken ik een nieuw stukje van de stad, en doe ik alles wat ik wil.

Er is niemand die geen zin heeft om naar de musea waar ik heen wil te gaan. Niemand die geen wafels wil, of protesteert om de eettentjes die ’s avonds uitkies. Als ’s avonds alles dicht gaat en ik nog niet naar mijn kamer wil, is er naast het hostel een skatebaan, waar ik kan toekijken hoe de Belgische jongeren zich uitsloven. Ik ben elke dag van ’s ochtends tot ‘s avonds op pad, en ik merk na een paar dagen al niet meer dat ik alleen ben. Uiteindelijk is de vakantie waarvan ik verwachtte dat hij naar en eenzaam zou worden juist heel tof!

Tips

1. Slaapplek – Hostels zijn goede logeerplekken als je alleen op vakantie gaat. Ze zijn vaak makkelijk bereikbaar en liggen in de buurt van winkels/eettentjes/bezienswaardigheden. Op de groepsslaapkamers kun je mensen van over de hele wereld ontmoeten, hostels worden vaak bezocht door jongeren.
    
2. Veiligheid – Hoe leuk alleen op vakantie gaan ook is, soms kan het ook heel eng zijn. Zorg dat je je telefoon altijd bij je hebt, en sla de noodnummers van het land waar je bent op in je contactenlijst. Pas op voor zakkenrollers en ga nooit alleen door een eng, donker steegje lopen. Vaak kun je de dingen waar je als toerist in een bepaalde stad voor op moet passen ook online vinden. En als je het echt heel eng vindt; voel je niet gedwongen om het land uit te gaan! Binnen Nederland zijn genoeg leuke plekken die je kunt bezoeken, en je vrienden en familie zijn dan nooit ver weg!
    
3. Houd contact – Alleen zijn kan heel leuk zijn, maar je moet niet eenzaam worden. Bel of videochat af en toe met je ouders en vrienden. Houd ze op de hoogte van je vakantie met foto’s, of vlog je belevenissen voor ze! Pas wel op dat je niet de hele tijd met je telefoon bezig bent!
    
4. Oefenen – Als je alleen op vakantie gaat, zal je elke dag alles alleen moeten doen. Oefen dat een paar keer! Ga alleen uit eten, naar de bios, naar een museum, de dierentuin… Ook als je niet alleen op vakantie gaat is dat leuk om te doen. Leer tijd met jezelf door te brengen, zonder het gevoel te hebben dat je alleen maar binnen kan zitten Netflixen. Alleen zijn is geen beperking!