“Ik was ongeveer 10 jaar toen ik voor de eerste keer mee ging naar de EO-Jongerendag. Op die leeftijd ging ik mee naar de kerk en zat ik bij kerkclubs. Dit vond ik hartstikke leuk. Maar op die leeftijd had ik zelf nog niet het besef, van wat het geloof nou eigenlijk is. Ik was toen 10 dus misschien ook vroeg om daar al over na te denken.”

Aangeraakt worden

“Mijn ouders gingen dat jaar naar de EO-Jongerendag en vroegen of ik mee ging. Ik vond het een beetje raar dat ze bij die grote events hun armen omhoog deden, maar ik ging mee. Daar aangekomen wist ik niet zo goed wat ik ervan moest denken. Halverwege de dag werd er gebeden. Na het gebed begon iedereen in een keer te juichen. Op dat moment ging er van alles door me heen.

Het was een soort van kippenvel; alsof er een warme rilling door mij heen ging. Alsof ik aangeraakt werd. Vanaf dat punt zag ik alles heel anders. Ik dacht als er hier 30.000 man bij elkaar komen voor God moet dat vast iets geweldigs zijn. En vanaf dat moment wilde ik er ook onderdeel van zijn.”

De toekomst

“In mijn pubertijd, maar ook nu twijfel ik wel eens aan God. Ik ben voor de middelbare school drie niveaus te hoog ingeschat. De richting die ik op moest was vwo. Maar dit kon ik niet halen, mijn ouders en docenten dachten dat ik mijn best niet deed. Ik begon te twijfelen aan mijzelf en kreeg wat problemen op school. Ik dacht toen, is dit hoe ik wil leven? Waar is God in dit verhaal. Is dit een proef voor mij of een uitdaging.

Toen ik 10 was ben ik aangeraakt, maar nu moet ik nog bewijzen dat ik in hem geloof. Ik ben nu meer met het geloof bezig en ik denk dat als ik meer leer te vertrouwen op God dat mijn band met Hem daardoor meer zal gaan groeien. Om nu al te beginnen met die basis op te bouwen, zorgt ervoor dat ik later een band heb waar ik op kan vertrouwen. Later als ik kinderen heb, wil ik hun uit de Bijbel vertellen. Ik hoop dat ook zij God gaan leren kennen.”

Lees hier de getuigenis van Sam!