De liefde van je leven vind je vaak als je er niet naar op zoek bent. Zo ging het in ieder geval bij Lilian. Tijdens de pandemie downloadde ze uit verveling een datingapp. “Ik was niet van plan om te daten met iemand die ik tegenkwam op die app, maar toen zag ik Rens (22). Hij zag er goed uit en leek me heel lief, dus ik swipte naar rechts. Blijkbaar dacht hij dat ook van mij, want we waren een match. Ons allereerste contact was een superfoute openingszin die hij mij stuurde, en niet lang daarna hadden we goede gesprekken.”

Catfish?

“Het klikte zo goed dat ik vond dat we elkaar in het echt moesten ontmoeten, ondanks de grote afstand die we moesten overbruggen. Hij woont in Pannerden (Gelderland) en ik in Dokkum (Friesland). We besloten elkaar in het midden te ontmoeten: hij een uur in de auto en ik een uur in de trein. Ik wist zeker dat het geen catfish was, omdat we elkaar op Snapchat ook filmpjes en foto’s stuurden. Ik was alleen benieuwd of hij in het echt ook zo leuk was.”

Ik kan bij hem echt zijn wie ik ben en dat heb ik niet eerder bij iemand gehad

Afstand

“We waren allebei superzenuwachtig van tevoren, maar dat was uiteindelijk nergens voor nodig. We hebben urenlang gepraat zonder awkward stiltes. Aan het einde van de date zeiden we al: ‘Wanneer zien we elkaar weer?’ Een maand later hadden we een relatie en inmiddels zijn we alweer bijna een jaar samen. De grote afstand tussen ons heeft me nooit laten twijfelen. Ik kan bij hem echt zijn wie ik ben en dat heb ik niet eerder bij iemand gehad.”

Groot gemis

“Natuurlijk is het lastig dat we niet doordeweeks naar elkaar toe kunnen, omdat het te ver is. Toen ik bijvoorbeeld de knoop doorhakte om te stoppen met stage, wilde ik het liefste even een knuffel van mijn vriend. Dan is het toch rot dat je weer moet appen. Ook als ik doordeweeks dingen meemaak, wil ik het liefste bij mijn vriend op de bank zitten om hem die dingen te vertellen. We zijn gelukkig elk weekend samen, maar elke zondagavond is weer een rotmoment omdat ik hem dan weer dagen moet missen.”