Ga naar submenu Ga naar zoekveld

Tim (26) was jarenlang gokverslaafd: ‘Winnen is het ergste dat je kan overkomen’

22 februari 2022 · Leestijd 5 min

‘Ik lig op het bed in de slaapkamer waar ik ben opgegroeid. Waar ik heb gelachen, gespeeld en waar ik nu eigenlijk het liefste dood wil. Ik heb geen cent meer om uit te geven. Mijn lening van tienduizend euro is weggespeeld. En toch wil ik door, móét ik door. Er is nog maar één manier om deze verslaving te stoppen. Met die gedachte loop ik naar het spoor...’

"De eerste keer dat ik een casino binnenliep was magisch. Het was maar vijf minuutjes lopen vanaf het ROC waar ik een opleiding volgde, en dus nam ik na schooltijd eens een kijkje met wat vrienden. Nou ja, vrienden: klasgenoten met wie ik omging om erbij te horen en me achter te verschuilen. Sinds het gepest op de basisschool liep ik rond met een masker op en was ik altijd op zoek naar veiligheid. Geslagen en geschopt worden door andere kinderen gaat je niet in de koude kleren zitten. Misschien is dat wel de reden dat ik in eerste instantie dat casino binnenliep. Op zoek naar bevestiging, acceptatie en zekerheid."

Een gokje wagen

"Het leek wel een soort walhalla. Al die glinsterende lichtjes en tientallen speelkasten: zoiets had ik nog nooit gezien. We hadden ieder vijftig euro gepind, een leuk bedrag om wat spelletjes mee te spelen. Natuurlijk was na een tijdje roulette spelen al het geld op. Als je net begint met gokken, win je eigenlijk nog niks. Terwijl mijn klasgenoten zich klaarmaakten om terug te gaan naar school, probeerde ik nog even stoer te doen: ‘Hey, zal ik nog eens vijftig euro pinnen? Wedden dat ik dan wel wat win?’ Als je dat zegt, weet je eigenlijk al: ik zou hier weleens gevoelig voor kunnen zijn."

Dag en nacht was ik aan het gokken

24/7

"Het bleef natuurlijk niet bij één keer. We gingen steeds vaker. In de pauzes, tussenuren en na school. Ik ging vooral mee omdat ik erbij wilde horen en in de pauze niet alleen wilde zitten in de aula. De tijd die we daar doorbrachten, werd steeds langer en de bedragen steeds hoger. Ik begon zelfs alleen naar het casino te gaan en leerde ook de wereld van het online gokken kennen. Dat kon ik niet alleen thuis doen, maar ook tijdens de lessen op school."

De hoofdprijs

"Uren bracht ik door achter de computer op mijn kamer. Ik zat daar zwetend en trillend te gokken, maar het was nooit genoeg. Op een gegeven moment had ik een bedrag van 25 duizend euro gewonnen. Je zou denken dat ik een gat in de lucht sprong en de computer afsloot. Maar winnen is eigenlijk het ergste dat je kan overkomen. Terwijl ik wachtte op de uitbetaling van de site werd ik ongeduldig. Dit duurde me te lang. Ik moest door met gokken. Weer even een dopamine-injectie door Blackjack te spelen. Het bedrag heeft nooit op mijn rekening gestaan: zo lang kon ik niet wachten."

Te ver gaan

"Het ging niet eens om het winnen van geld, maar om het gevoel. Dat is verslavend. Je kunt pas stoppen met gokken als je er zelf van overtuigd bent dat je te ver bent gegaan. Dat gevoel kwam bij mij pas in april 2021. Ik was toen al zeven jaar verslaafd aan gokken, had mijn huis verkocht en in totaal vijftigduizend euro eigen geld vergokt."

Helaas word ik nog regelmatig getriggerd

Tot de laatste cent

"Het dieptepunt kwam toen ik drie leningen afsloot: bij een vriend, mijn ouders én de bank. In totaal ging het om twaalfduizend euro. Ik had zelf geen rooie cent meer, maar had binnen de kortste keren ook het geld van mijn vrienden weggespeeld. Tot de laatste euro was ik ervan overtuigd dat ik het geld nog kon terugwinnen. Pas toen alles op was, besefte ik wat ik had gedaan. Dus daar lag ik op bed, starend naar het plafond. Denkend aan mijn teleurgestelde ouders, vrienden en de schuld die ik niet af kon betalen. Ik dacht toen: als ik er niet meer ben, kan ik mensen ook geen pijn meer doen."

De oplossing

"Ik ging op weg naar het spoor. Ik had besloten voor een trein te springen om een einde te maken aan alle pijn. Daar bij het spoor redde iemand onbewust mijn leven. Ik kwam iemand tegen die ik kende. Opeens leek het alsof ik weer terug op aarde kwam. Ik schrok zo van dat bekende gezicht, dat ik ben teruggereden naar huis en daar een tweede oplossing zocht: de dokter. Hij heeft mijn ouders verteld wat er gebeurd was en geholpen met het zoeken naar een oplossing."

Denk je aan zelfdoding? Praat erover. Bel 0800-0113 of chat via 113.nl 

Oude patronen

"Ik heb een behandeling gevolgd bij een verslavingskliniek die gespecialiseerd is in gokverslaafden. De behandeling duurde drie weken en hoewel mijn proces daarmee nog niet afgerond is, gaat het nu goed met me. Gokverslaafd blijf je altijd. Ik ga nu om de week nog naar een nazorgavond, omdat ik het nodig heb om met anderen in gesprek te gaan. Helaas word ik nog regelmatig getriggerd door alle reclames voor online gokken. Vooral de Vooral de reclames tussen voetbalwedstrijden door lijken allemaal te zijn gemaakt om mij te verleiden. Ik zapp dan bewust weg, want ik kan, wil en mag nooit meer gokken."

Fotografie: Mcklin

Geschreven door

Daniëlle

Misschien ook wat voor jou