Tim: "Ik heb een poos geleden Henk Leegte ontmoet, een dominee in Amsterdam. We hebben contact gehouden en wandelen af en toe, dan discussiëren we over ons bestaan. We zijn vrienden geworden. Daardoor ben ik met Pasen naar de kerk gegaan terwijl ik al lang geleden 'gescheiden' ben van de kerk."

Auto ongeluk

"Ik ben als kind een tijd lang op zondag naar de kerk gegaan, maar toen ik elf jaar was, geloofde ik het niet meer. Wel ging ik af en toe nog naar de kerk tijdens doopdiensten of uitvaarten. Op mijn veertiende ben ik een keer aangereden door een auto en één van de eerste dingen die ik daarna zei, was: 'Als God bestaat, zou dit niet gebeuren.' Toch laat de kerk me niet helemaal los. Vroeger was ik heel hard en sprak ik negatief over christenen, maar daar ben ik nu toch een beetje op teruggekomen. Ik doe niet meer zo lelijk en ik probeer respectvol te zijn over mensen die gelovig zijn."

"Ik wil graag een goed mens zijn en mensen niet kwetsen. Pas deed ik een lezing en toen vloekte ik. Direct daarna bedacht ik dat dat voor christenen in de zaal misschien heel naar was. Ik heb toen sorry gezegd. Ik wil geen lul zijn."

'Ik kan de kerk aanraden'

"Ik kan naar de kerk gaan aanraden. Het kan goed zijn voor mensen om bij elkaar te komen en een 'zachte' boodschap te verkondigen. Ik heb een druk leven en ik vind het fijn om een uur of vijf kwartier in de kerk te zitten en tot rust te komen. Toch denk ik niet dat ik dan contact heb met God, want ik geloof niet dat Hij bestaat."

Minder mooie kanten

"Er zijn ook dingen die ik lastig vind aan de kerk. Waar ik heel boos van word, is als mensen hun geloof gebruiken om andere mensen te onderdrukken. Geloof is geen excuus om te zeggen dat homo's niet mogen bestaan of dat vrouwen minder rechten hebben. Als er onderdrukking is, kom in opstand! Dat is wat ik erover kwijt moet. Toch zou ik binnenkort weer eens naar de kerk willen gaan."

Luister hier het hele gesprek:

• 

  Tim Hofman: “Ik betrapte mezelf op bidden”

  Klik hier