Toch vond ik het stiekem best interessant. Helemaal toen ze vertelde dat het een tijdelijke tattoo was, een zogenaamde Tattly. Als de wiedeweer ben ik achter mijn computer gesprongen en heb ik er ook 1 besteld. De grootste die er was. Met een grote grijns trok ik het plakplaatje van mijn onderarm om het resulaat te bewonderen. Groot op Facebook plaatste ik een uur later: "Het duurde even, maar vandaag heb ik 'm toch echt laten zetten!"  Wat er toen gebeurde zag ik niet aankomen. Reacties alom! Van 'haters gonna hate' door conservatieve christenen, tot 'you go girrrlll!' door postmoderne atheisten. Om nog maar te zwijgen over de hartverzakking die ik m'n vader bezorgde en de reactie van m'n oma: 'Tsjonge... hij is wel ehm, groot he?  Zodoende ben ik eens gaan babbelen met mijn voorganger. Ook hij is in het bezit van drie grote tattoo's. Hoe zat het met het niet mogen graveren in je huid? Hij vertelde mij het volgende: dat gaat om insnijdingen voor de doden. Heel iets anders dus. In dezelfde zin staat overigens dat je geen stuk uit je baard mag knippen. Les: een baard is bijbels. En dat je lichaam een tempel is? Dat gaat over seks met hoeren (1 kor.). Juistem. Langzaam vervaagt de tattoo. Best jammer eigenlijk. Grote kans dat ik een dezer maanden wel een keer een echte laat plaatsen. Ondanks alle kritiek, lofuiting en Bijbelversen. Pas wanneer m'n vader definitief z'n baard laat staan, zal ik eens overwegen geen tattoo te nemen.