“Toen mijn ouders gingen scheiden ben ik meeverhuisd met mijn moeder naar haar nieuwe vriend. Maar die vriend had alcoholproblemen, en de thuissituatie was niet goed waardoor ik naar een pleeggezin moest. Soms voelt het geloven heel eenzaam, want thuis heb ik het gevoel dat ik er alleen voor sta. Mijn familie gelooft niet en mijn pleegouders geloven wel, maar doen er niet zoveel meer mee. Ik vind het moeilijk om met mijn omgeving over het geloof te praten, omdat ze over bepaalde dingen anders denken. Maar voor mij is het ook allemaal nieuw, dus ik weet het soms ook niet zo goed. Wel ben ik heel blij dat ik me in de kerk echt thuis voel, en daar mag ik al mijn vragen stellen. Met een meisje heb ik nu een hele goeie vriendschap opgebouwd, we lachen heel hard met elkaar en hebben de grootste lol. Met de leiding heb ik ook echt een klik, qua leeftijd zou ik het niet zeggen maar we zijn echt goeie vrienden.”

Tussen het sporten door vertelden ze over God

“Ik ben voor het eerst met het geloof bekend geraakt door iemand die mij spontaan uitnodigde om mee te gaan naar ‘Face off’, een sportclub van VBG de Stadskerk in Groningen. Ik snap nog steeds niet waarom ik ben meegegaan, want vroeger was ik best verlegen. Ik was wel heel benieuwd wat ‘Face Off’ was, maar ik vond het wel spannend om mee te gaan. Tussen het sporten door vertelden ze over God en de Bijbel, en wat God in hun leven heeft gedaan.”

God openbaarde zich aan mij

“Het was voor het eerst dat ik iets over God hoorde. In het begin was het allemaal raar  en nieuw, maar ergens sprak het me ook aan. Omdat ik nieuwsgierig bleef, ben ik er elke week weer heen gegaan. Achteraf zie ik dat het God was. Er was een zaadje in mijn hart geplant. Hoe meer ik over Hem hoorde, hoe meer ik Hem zelf begon te ervaren. Ik dacht er steeds meer over na en het was alsof God zich steeds meer aan me openbaarde. Nu zit ik zelf ook bij de leiding. Het is mooi om anderen te helpen en weer door te geven waar ik zelf heel veel aan had.”

Gods plan met de scheiding

"Ik maakte me vooral heel veel zorgen om mijn zusje, en ik wilde haar helpen. Ik kon het niet loslaten, maar ik kon zelf niets aan de situatie veranderen. Om dat aan God te geven was echt een proces voor mij. Nu kan ik zeggen dat het in Zijn handen ligt. Als God de scheiding van mijn ouders niet had gebruikt, was ik niet tot geloof gekomen. Ik zie het ergens als een cadeautje van God, Hij heeft iets slechts gebruikt om me dichterbij Hem te brengen. Ik zie God als mijn vader. Hij is wel een goede vader, want ik heb met mijn eigen vader heel moeizaam contact. Hij staat er eigenlijk helemaal niet open voor. Als ik hem probeer te benaderen dan houdt hij het contact af, en dat doet pijn. Met mijn eigen vader kon ik die connectie niet vinden, maar wel bij God."