''Dan was je als kind zeker altijd al in de zandbak te vinden,’’ grappen mensen weleens. Maar niks is minder waar. Ik zat in de boeken, ik was niet zo’n buitenkind. Ik slurpte alle informatie op die ik kon vinden over ‘dingen van vroeger’. Zo’n kind dat alleen maar boeken uit het informatieve schap van de bibliotheek haalde, was ik.’’ ''Het liefst stelde ik me voor hoe het zou zijn om zelf deel te zijn van zo’n oude beschaving. Hoe zou het zijn om een indianennaam te krijgen, om de Piramides gebouwd te zien worden, om het Terracottaleger opgesteld zien worden? Het leek me fantastisch om nieuwe werelden te ontdekken, zoals de Vikingen of Columbus deden. Ik vond het niet eerlijk dat alles al ontdekt was als kind. Maar inmiddels weet ik beter: werelden kunnen opnieuw en opnieuw ontdekt worden.’’ Wie heeft er gelijk?
''Tijdens mijn studie vond ik het lastig dat ik op school andere dingen hoorde dan ik waar ik thuis mee opgegroeid was. Als ik in de collegebanken zat, hoorde ik mijn professoren vertellen over hoeveel miljoenen jaren oud de aarde was, als ik op zondag in de kerkbanken zat hoorde ik de dominee zeggen dat God de aarde in zeven dagen had geschapen. Hier heb ik echt mee om moeten leren gaan. Op een gegeven moment schreeuwde ik het uit naar God: ''Wie heeft er gelijk: de Bijbel of mijn schoolboeken?'' Geloof en wetenschap hebben de reputatie niet altijd samen te gaan. Vaak kan dat prima, maar het zou fijn zijn als er een briefje uit de hemel opgegraven werd, waarop God duidelijkheid geeft.'' ''Ik heb nog steeds niet alle antwoorden, helaas. Maar misschien is dat ook wel waarom ik verliefd ben geworden op archeologie: het is interessant om te onderzoeken en proberen te stellen hoe dingen gegaan moeten zijn en eruit moeten hebben gezien, maar ergens zal het altijd een mysterie blijven. Want niemand is erbij geweest.’’ ‘’Als ik kon tijdreizen, pfoe, waar ik dan heen zou willen gaan? Ik heb me gespecialiseerd in het Oude Griekenland, dus daar zou ik uiteraard wel een kijkje willen nemen. Maar om eerlijk te zijn, zou ik misschien wel naar de plek van het graf van Jezus willen gaan, een paar dagen na zijn kruisiging. Niet om een skelet af te stoffen, wat ik normaal zou doen op zo’n plek, maar om eindelijk een echt gesprek te hebben met de maker van deze wondere wereld.''