Wat ben je druk! Hoe combineer je alles met je modellenwerk?

‘’De reizen die ik tot nu toe heb gemaakt waren voor de Fashionweeks in Parijs en Milaan. Dat is twee keer per jaar. Het valt helaas wel altijd tijdens school, dus ik heb een aantal colleges moeten missen. Gelukkig kan er veel geregeld worden en door het maken van een strakke planning is het me tot nu toe gewoon gelukt al mijn studiepunten te halen. Ook ben ik afgelopen zomer voor twee maanden naar Japan geweest. Dat was wel even krap, omdat ik ‘s ochtends nog een eindpresentatie moest geven op school en twee dagen na de reis begon ik al met mijn stage. Het is zeker druk, maar het is allemaal zo gaaf om te doen, dus ik vind het niet erg.’’ 

Vind je het niet gek dat je gezicht je werk is?

‘’Ja, dat is natuurlijk best apart, maar het is ook stom toeval dat ik er het gezicht voor heb. In het begin werd ik soms wel onzeker om de imperfecties van mijn gezicht, maar ik heb geleerd dat je nooit weet waar merken naar opzoek zijn. Imperfecties zijn juist ook mooi en opvallend.’’ 

En na je opleiding? Wat zou je dan liever willen doen?

‘’Dan zou ik wel echt Social Work willen doen, omdat dat werk veel meer van betekenis is voor deze wereld. Het modellenwerk is leuk om te doen, maar het geeft me niet de voldoening die ik zou willen krijgen. Modellenwerk zie ik als een hobby, maar werken met vluchtelingen is waar mijn hart op dit moment ligt.’’ 

Wat vind je zo mooi aan het werken met vluchtelingen?

‘’Ik heb tijdens een werkweek in Marokko ervaren hoe belangrijk het is voor vluchtelingen om gezien en geliefd te worden. Wat zij meemaken tijdens hun reis naar veiligheid is voor Nederlanders niet voor te stellen of in te denken. Ik vind het daarom heel belangrijk om er voor ze te zijn, naar ze te luisteren en ze hulp te bieden bij het integreren in Nederland. Het werk heeft eigenlijk ook heel veel betrekking op wat Jezus ons vertelt in Matteüs 25: ‘’Ik was een vreemdeling en u hebt Mij in uw huis uitgenodigd.’’ 

Speelt God een grote rol in wat je doet?

‘’Mijn geloof hoort bij mijn leven. Met mijn modellenwerk reis ik in principe alleen, ook als ik voor twee maanden het land uit ben. Maar ik voel me nooit alleen, omdat ik weet dat God met mij meereist. Voor mijn studie ga ik aan het einde van dit schooljaar waarschijnlijk twee maanden stagelopen in Turkije. Hier ga ik meewerken met organisaties die zich inzetten voor de vluchtelingen die nog op doorreis zijn. Ik ga daar de uitdaging aan om in woord en daad het evangelie uit te delen aan mensen die het nodig hebben.’’ 

Lees hier het verhaal van Carsten: ‘’Ik leer mijn dwarslaesie steeds meer te accepteren.’’