“Ik ben mijn hele leven al christelijk opgevoed, maar ik vond het lastig om een gesprek met God te voeren. Het voelde eng en ik wist niet of ik het gesprek zelf bedacht of dat het echt van Hem kwam. Wanneer wist ik nou of God echt tegen mij sprak? Of wanneer ik eigenlijk tegen mezelf aan het praten was? Dat veranderde toen ik op een zondag naar een jongerenavond ging in mijn kerk. Er werd gevraagd aan mij en de andere jongeren om een gesprek met God aan te gaan. De spreker zei: ‘Als je al volledig voor Jezus bent gegaan, waarom laat je je dan niet dopen?’ Op dat moment probeerde ik met God te praten en kreeg ik een antwoord.”

Het gevoel dat ik mij moest laten dopen werd alleen maar sterker

“Het voelde alsof Hij tegen mij zei: laat je dopen. Tijdens deze bijeenkomsten voor tieners hebben we wel vaker van dit soort momenten. Veel jongeren worden dan geraakt, zijn op dat moment vol van de Heilige Geest en moeten huilen. Ik had dat nog maar één keer eerder meegemaakt, maar nu voelde het zó echt. Ik moest huilen en wist niet goed wat ik moest doen. Thuis ben ik gaan praten met God en vroeg hem: ‘wilt U dit echt? Komt dit echt van U?’ Het gevoel dat ik mij moest laten dopen werd alleen maar sterker.”

Bevestiging van God

“Toen ik het vertelde aan mijn ouders vonden ze het nog te vroeg om mij nu al te laten dopen. Ik heb een jaar gewacht, maar toen in mijn kerk bekend werd dat er een nieuwe doopdienst zou komen, heb ik mij aangemeld. Ik wilde dit graag doen en samen met meer tieners van mijn leeftijd heb ik mij toen laten dopen. Ik was nerveus, omdat het een heel nieuwe ervaring voor mij was. Maar toen ik in het bad stond en er voor mij werd gebeden, voelde ik zo veel warmte. Iets onbeschrijfelijks, een gevoel dat ik nog nooit eerder had meegemaakt. Voor mij was dat echt een bevestiging dat God dit van mij verlangde.”

Een nieuwe opdracht

“Een vriendin van mij zit vaak met zichzelf in de knoop. Ze heeft het moeilijk en het gaat niet altijd goed tussen ons. Ik ben voor haar gaan bidden en vroeg God of ik iets voor haar kon betekenen. Ook nu kreeg ik een reactie in de vorm van een gevoel: ik moest haar een keer meenemen naar de jongerenavond. Mijn kerk organiseert twee keer per maand een jongerenavond waar we zingen, spelletjes doen en praten over het geloof. Het idee om haar daarvoor te vragen, was nooit in mij opgekomen. Mijn vriendin gelooft wel, maar gaat niet naar dezelfde kerk als ik. Door het coronavirus is het nog niet gelukt om samen met haar naar de jongerenavond te gaan, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het een keer gaat lukken en dat het haar kan helpen.”

Het is lastig om te begrijpen als je het zelf niet hebt meegemaakt

“Toen ik mijn vriendin vertelde over mijn gesprekken met God wist ze niet zo goed hoe ze moest reageren. Ik denk dat ze zich een beetje ongemakkelijk voelde en dat snap ik heel goed. Het is ook iets bijzonders, iets wat moeilijk te bevatten is. Het is lastig om te begrijpen als je het zelf niet hebt meegemaakt. Toch denk ik dat het belangrijk is om mijn ervaringen te delen met mensen. Ik wilde het mijn ouders vertellen, maar dat vond ik best lastig. Ook daarvoor heb ik gebeden en ik heb God gevraagd om mij te helpen. Ik ben naar mijn ouders gegaan en heb het gewoon verteld.”

Gods stem verstaan

“Ik snap dat het lastig is om Gods stem te onderscheiden van je eigen gedachten, maar als God tegen je praat dan weet je zeker dat het echt is. Stel: je hebt vragen en weet niet of het echt Gods plan is, praat dan met Hem en vraag of Hij je kan helpen. Ik weet zeker dat Hij op een bepaalde manier antwoordt. Bij mij heeft het er in ieder geval voor gezorgd dat ik de keuze voor Hem heb gemaakt!”

Estee kreeg tijdens een dienst een bijzonder teken: “Er kwam een lichtinval, waarin ik Jezus zag.” Lees haar verhaal hier!