“Lang wilde ik niks meer met God te maken hebben. Mijn leven was ontzettend heftig: Ik had ruzie met mijn ouders en werd bijna vijf maanden lang regelmatig verkracht door mijn ex-vriend waar ik op 16-jarige leeftijd al bijna mee samenwoonde. In mijn leven was geen ruimte voor God. Ik liet hem niet toe en Hij betekende niks meer voor me. Een jaar lang ging ik niet naar de kerk, toch voelde het niet goed. Ik voelde me leeg vanbinnen en miste Gods liefde. Ik zocht hem steeds meer op en maakte op een gegeven moment de keuze weer eens naar de kerk te gaan. In de dienst die ik bezocht legden mensen hun handen op mij en gingen ze voor me bidden. Plotseling voelde ik ineens weer wat, ik voelde de warmte van God door mijn hele lichaam heen stromen. God, wat heeft U rare wegen, dacht ik. Vanaf dat moment ging ik weer vaker naar de kerk. Ik ging steeds meer bidden en werd gevuld met de liefde van God. De liefde die ik zo had gemist.”

Veranderingen

“Er zijn veel positieve veranderingen geweest sinds ik God heb teruggevonden. Vroeger schaamde ik mij voor mijn geloof. Nu ben ik juist blij dat ik een kind van God ben en wil ik laten zien dat ik bij hem hoor en Hij bij mij. Ik heb tattoos laten zetten die voor mij het geloof symboliseren. De roos staat voor liefde en haat. De roos is mooi maar kan ook lelijk worden en verdorren. Deze roos staat in volle bloei en ziet er prachtig uit. De mandala staat voor leven, een mandala loopt altijd door en heeft steeds een constant patroon. Ik wil ook constant in Gods liefde zijn. In mei laat ik er nog een bijzetten, dan ga ik belijdenis doen. De tattoo bestaat uit een aantal tekens die bij elkaar de zin ‘God is greater than every high and every low’ vormen.”

Keuzes

“Ik vind het spannend om belijdenis te doen, maar heb bewust de keuze gemaakt. Ik zit op bootcamp, daar eten we samen en hebben we catechisatie. Op een avond kregen we daar een vraag van de dominee, hij vroeg wie er al klaar was om belijdenis te doen. Ik heb er heel lang over na moeten denken, ik wist niet of ik het wel wilde doen. Ik heb lange gesprekken gehad met de dominee en met mijn familie en uiteindelijk nam ik de keuze: Ik wil belijdenis doen!

Toen ik die keuze voor mijzelf had gemaakt, voelde ik een bepaalde warmte vanbinnen. Ik was blij dat ik de keuze had gemaakt. Ik houd van God en God houdt van mij, dat is genoeg. Ik realiseerde me dat wat er ook gebeurt in je leven, je altijd hoop mag houden. Als je ervoor hebt gekozen om hem te verlaten, mag je toch altijd weer bij hem terugkomen.”

Lees ook: Lydia: “Mijn ouders besloten zich te laten dopen, maar dat werd niet geaccepteerd door de kerk”