Rhodé (16) deed mee aan ons sociale experiment: “Ik voelde mij verward en sprakeloos”
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
BEAM voert deze week actie tegen kindhuwelijken in Nepal. In het kader van deze actieweek deden wij een sociaal experiment: zes jonge meiden kregen een video te zien van een leeftijdsgenoot die wordt uitgehuwelijkt aan een 43-jarige man. De beelden waren onverwachts en leverden heftige reacties op. Rhodé (16), een van de deelnemers aan het experiment, vertelt over haar ervaring.
"Eerst praatte ik nog over mijn eigen perfecte plaatje van een bruiloft. Ik vertelde dat ik graag voor mijn dertigste wil trouwen. Het liefst doe ik dit in het buitenland, want in Nederland is veel kans op regen. Hierbij denk ik aan landen als Spanje of Italië. Het lijkt mij leuk om mijn bruiloft op een grote locatie te houden. Met mensen die heel dichtbij mij staan. Het wordt een bijzondere bruiloft: niet een taartje eten en naar huis, maar er komt zeker een feestje. Ook lijkt het mij heel leuk om mijn bruiloft meerdere dagen te vieren.”
Bekijk hier de video waarin Rhodé en de andere meiden reageren op de beelden van een kindhuwelijk in Nepal:
De tekst gaat verder onder de video
De weergave van Instagram vereist jouw toestemming voor social media cookies.
“Toen ik daarna zag hoe een leeftijdsgenootje van mij werd uitgehuwelijkt, deed dat veel met me. Ik vond het heel zielig om te zien dat iedereen op de bruiloft blij was, terwijl het meisje zich erg verdrietig voelde. Ik wist wel van het bestaan van kindhuwelijken af, maar ik had er nog nooit iets inhoudelijks over gezien of gehoord. Ik werd na afloop van de video helemaal stil. Er werd mij op dat moment nog een vraag gesteld, maar ik voelde mij een beetje verward en ik was sprakeloos. Ik vergat daardoor bijna dat ik nog moest antwoorden.”
“Eenmaal thuis heb ik over de beelden nagedacht. Ik voel mij bevoorrecht dat ik in een land als Nederland woon. In Nederland zal je als veertienjarige niet zomaar trouwen met iemand die veertig is. Ik denk dat de kinderen in Nepal misschien niet eens beseffen dat er meer bestaat dan een huwelijk met een veertigjarige man. Zij komen uit een omgeving waarbij de mannen in het gezin niet veel hoeven en te doen en de vrouwen juist bezig zijn met het huishouden. Er is dus een groot verschil tussen de levens van een kind in Nederland en Nepal.
Wel denk ik dat het onderwerp kindhuwelijken onderdeel is van een groter probleem waar we in Nederland ook mee te maken hebben. Ik heb het over vrouwenongelijkheid. Vrouwen worden overal ter wereld anders neergezet dan mannen. In Nederland is dat anders dan in Nepal, maar om mij heen zie ik dat vrouwen bijvoorbeeld vaak worden nagefloten. Ik denk dat het sowieso goed is dat er open over vrouwenongelijkheid wordt gepraat.”
“De culturen van Nepal en Nederland verschillen enorm. Om deze reden is het denk ik lastig om via een actie als Code Wit veel te veranderen. Dat lukt niet zomaar binnen een jaar. Toch denk ik wel dat we hiermee kunnen laten zien hoe we in Nederland omgaan met situaties als kindhuwelijken. We kunnen de Nepalese bevolking inlichten over hoe onze cultuur verschilt met die van hun land en hen vragen daarover na te denken. Ik denk dat Gods plan met deze verschillen is dat er van de ‘goede’ landen, zoals Nederland, een actieve houding wordt gevraagd om hiermee om te gaan. Het is voor ons een actiepunt om naar te leven. Ik geloof dat God ons wil inzetten om deze mensen te helpen.”
Pramila (17) kwam in een kindhuwelijk terecht. Zij trouwde in het geheim met een dertigjarige rijke man: “Het gaat niet goed met haar”
