Recensie van christelijke Unplanned | "Omstreden abortusfilm"
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Wie op de populaire filmsite IMDb.com Unplanned opzoekt, ziet dat de film als gemiddeld cijfer een 5.8 scoort. Oké, niks raars voor een christelijke film, tot je gaat kijken wat de verdeling van stemmen is. Maar liefst 80% van alle stemmers hebben de film met óf een 1, óf een 10 beoordeeld. Dat zoveel mensen de film als een verschrikking/meesterwerk zien komt niet door de kwaliteit, maar door het beladen onderwerp: abortus.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Unplanned maakte in de VS en Canada nogal wat los: protesten, boycots, TV-netwerken die advertenties weigerde, bioscopen die de film niet wilden vertonen en zelfs doodsbedreigingen. Dat Unplanned een overdaad aan christelijke muziek bevat komt simpelweg omdat geen enkele andere platenmaatschappij de makers toestemming gaf hun muziek te gebruiken. Eind oktober komt de film ook naar Nederland en België. Maar is Unplanned los van alle ophef en standpunten eigenlijk de moeite waard?
Unplanned vertelt het waargebeurde verhaal van Abby Johnson (Ashley Bratcher). Na acht jaar in een kliniek van de Amerikaanse gezondheidsorganisatie Planned Parenthood te hebben gewerkt, verandert ze radicaal van mening. Aanleiding is het zien van een abortus van een dertien weken oude embryo. Op de echo ziet Abby hoe de embryo zich tijdens de abortus probeert te verzetten, maar toch wordt weggezogen. Dit grijpt haar zo aan dat ze haar baan opzegt en pro-life activiste wordt.
Hoofdrolspeelster Bratcher is het sterkste onderdeel van Unplanned. Ze is met afstand de beste actrice in de film is en heeft verreweg de interessantste rol. Door haar werk verschuift Abby haar eigen morele grens steeds verder en Bratcher speelt deze subtiele verandering geloofwaardig. Abby wordt vrijwilliger, omdat ze door hulp en voorlichting te geven abortussen zoveel mogelijk wil voorkomen. Langzaamaan komt ze steeds meer op gespannen voet te staan met de werkwijze van Planned Parenthood die, volgens de film, abortussen gebruikt als verdienmodel. (Planned Parenthood ontkent dit.) Deze glijdende schaal zorgt voor spanningen en de vraag waar voor Abby de grens ligt.
Hetzelfde kan niet gezegd worden voor de rest van de cast. Zowel het acteerwerk als het script in Unplanned is ondermaats. Wat mist is conflict. Abby komt vooral in de knoop met haar eigen overtuigingen, maar niet met haar omgeving. Dat terwijl haar christelijke familie en echtgenoot haar werk stellig afkeuren.
Je weet als kijker toch al dat niemand een spoed-familiediner hoeft te organiseren.
Het is een bekend probleem in christelijke films: alle christelijke personages zijn vrijwel foutloos. Iedereen is zo’n goede christen dat de “ruzies” nooit verder gaan dan “Ik keur af wat je doet, maar ik houd nog steeds van je.” Gedraag je alsjeblieft vooral zo in het echte leven, maar niet als je een filmpersonage bent. Op het witte doek is dat nogal saai. Je weet als kijker toch al dat niemand een spoed-familiediner hoeft te organiseren. Dat terwijl de echte Abby Johnson wel degelijk in de knel kwam met haar medechristenen. Als directrice van een abortuskliniek voelde ze zich niet meer welkom in haar pro-life kerk. Hetzelfde gebeurde opnieuw in haar nieuwe pro-choice kerk toen ze pro-life werd. Als dat nou in de film had gezeten…
De grote schuldige is volgens de film Planned Parenthood. De organisatie, niet de medewerkers. Het personeel wordt met een enkele uitzondering neergezet als gedreven mensen met zuivere motieven. De film is het absoluut niet eens met wat ze doen, maar beeldt ze af als mensen die geloven dat ze door hun werk vrouwen goede hulp bieden. Het bestuur van Planned Parenthood komt er niet zo goed mee weg. Sterker nog, de baas van Abby is zo belachelijk kwaadaardig dat het bijna grappig wordt. Hierdoor verliest de film enorm veel geloofwaardigheid. Door de amateuristische verfilming kan ik maar moeilijk geloven dat alle beschuldigingen kloppen. Een gemiste kans, want er zijn wel degelijk misstanden bij Planned Parenthood waar de film nu geen recht aan doet.
Een inhoudelijke discussie over abortus naar aanleiding van deze film zie ik niet snel gebeuren.
Unplanned schommelt voortdurend tussen matig en slecht in. De film vindt de boodschap dat abortus immoreel is belangrijker dan de vraag of de film werkt. Zonde, want dit heftige onderwerp dat zoveel emoties losmaakt had een veel betere uitwerking verdient. Een inhoudelijke discussie over abortus naar aanleiding van deze film zie ik ook niet snel gebeuren. Als niet alleen de film, maar ook de protesten naar ons land komen, zou deze film buiten de bioscoop wel eens spannender kunnen zijn dan binnen.
In de film zitten meerdere abortus-scènes waarvan de openingsscène het heftigste is, ook al zie je eigenlijk maar weinig. De film heeft bloederige scènes, maar slaat hier nooit in door.
Seks en bloot: 0/5
Bloed en geweld: 2/5
Grof taalgebruik: 0/5
Humor: 1/5
Unplanned is eind oktober te zien in Nederland en België (details zijn nog bekend).
Bronnen: IMDb.com
Nytimes.com
