The Perfect Podcast

Hmm, iemand met flinke problemen in zijn privéleven en twijfels over zijn geloof, krijgt een uitnodiging van iemand die beweert God te zijn. Waar hebben we dat eerder gehoord? Waarschijnlijk krijg je nu direct flashbacks naar The Shack en ook in de promotie van de film wordt vaak de vergelijking met de christelijke bestseller getrokken.

Zelf vind ik de vergelijking met de minder bekende film The Perfect Stranger beter op zijn plaats. Hierin wordt een vrouw met relatieproblemen uitgenodigd voor een etentje met Jezus waar ze Hem al haar vragen over het geloof, lijden en de rol van God in dat alles kan stellen. An Interview with God neemt datzelfde concept, maar bouwt er op een veel sterkere manier op voort. The Perfect Stranger was een redelijk boeiend gesprek, verpakt in een saaie film. Het had net zo goed een podcast kunnen zijn.

An Interview with God lost dat eenvoudig, maar doeltreffend op door het interview uit te spreiden over drie dagen en drie verschillende locaties in plaats van één lang gesprek. De afwisseling met momenten uit het leven van Paul voorkomen dat de verveling intreedt.

Niet dat de interviewscènes saai zijn. Juist niet. Het script is een van de sterkere punten van de film en tijdens de interviews komt dat het meest tot zijn recht. Paul is net als de doelgroep van deze film al christen. Het wordt daarom een heel ander gesprek dan wanneer je een niet-christen aan dezelfde tafel zou zetten. Mijn favoriete moment is wanneer De Man aan Paul vraagt of hij wil weten waarom er leed is in de wereld.

An Interview with God blijft meer een persoonlijke dan een theologische film.

In het gesprek dat volgt, worden de rollen zoals je ze zou verwachten omgedraaid. Paul vindt het geen eerlijke vraag, want volgens hem is het geen vraag maar een verwijt. De Man vindt de vraag wel terecht en moedigt Paul aan hem te stellen. Uiteindelijk kiest Paul om het niet te doen, en dus krijgt de kijker ook geen antwoord. Beter ook, want An Interview with God blijft zo meer een persoonlijke dan een theologische film.

(Aangename) verrassingen

Ook al heb ik het concept al vaker gezien, toch wist de film me meerdere keren te verrassen. Bijvoorbeeld door aan een dreigend cliché een onverwachtse draai te geven (wat misschien meer zegt over mijn verwachtingen van het genre dan over de film zelf). De beste aangename verrassing was de hoeveelheid humor in de film. David Strathairn, die De Man speelt, weet van zijn gewichtige rol ook meteen de grappigste rol te maken.

De studio die de film maakt, doneert de winst aan goede doelen.

Waar ik minder om kon lachen was de beeldverhouding van de film. Nu komt dat niet omdat de cameraman opzettelijk shots heeft gefilmd waarin de helft van iemands lichaam buiten beeld valt, maar omdat de film vermoedelijk in het verkeerde format op de dvd geprint is. Het kan aan mijn gebrekkige technische vaardigheden liggen, maar ik kreeg de film op zowel mijn laptop als op mijn tv niet in de juiste verhouding. Het geeft de film een wat goedkope uitstraling, terwijl toch al te zien is dat het geen mega Hollywoodproductie is. Daar moet wel een toelichting bij: de studio die de film maakt, doneert de winst aan goede doelen. Dus vooruit, dat de film er dan iets minder strak uit ziet, neem ik graag voor lief. 

Conclusie

De duidelijk titel zegt eigenlijk al bijna alles wat je kan verwachten van de film. An Interview with God gebruikt een bekende formule, maar varieert er genoeg mee om het fris en interessant te houden.

Kijkwijzer

An Interview with God is te downloaden en te koop op dvd.

Benieuwd geworden? Laat ons weten via beamredactie@eo.nl welke vraag jij zou stellen aan God in een face-to-face gesprek. De drie beste, interessantste, diepzinnigste, grappigste of verrassende antwoorden winnen de film als download!