(tekst gaat onder de foto verder)

“Ik was een keer aan het zingen tijdens een dienst, toen opeens iedereen naar het podium liep. Dat gebeurt wel vaker, maar nu zat ik er middenin. Iedereen stond op elkaar gedrukt en ik kreeg het erg benauwd. Ik kon niet goed meer ademen en ik stond daar op het podium helemaal te shaken. Ik dacht dat het zou helpen om even naar de wc te lopen, maar het werd alleen maar erger. Ik kwam uit een ruimte met alleen maar geluid en de stilte die er ineens was, werd even te veel. Ik begon te hyperventileren en kon niet meer nadenken. Na de paniekaanval werd ik overspoeld met allemaal emoties, waardoor ik niet meer normaal kon reageren. Thuis ging ik bidden tot God om Hem te vragen of Hij mijn problemen weg kon nemen. Ik hield me heel lang vast aan de gedachte dat God mij wel zou kunnen helpen, door ervoor te zorgen dat ik geen paniekaanvallen meer zou krijgen. Totdat ik een gesprek kreeg met een meisje uit mijn kerk.”

God ziet het grotere plaatje

“Ze wilde met mij bidden en liet mij beseffen dat God een plan heeft voor iedereen. Het gesprek was zo sterk, dat ik vanaf toen de knop heb omgezet. Ik koos op dat moment voor Hem! Dat gaf mij zo veel rust. Natuurlijk heb ik soms nog last van mijn paniekaanvallen, maar ik heb niet meer het gevoel dat het mijn eigen fout is. Ik weet nu dat ik niet de controle hoef te hebben over alles wat ik doe. God vindt pijn echt niet onbelangrijk, maar Hij ziet het grotere plaatje. Met dat in mijn hoofd ging er een wereld voor mij open. Ik voelde me een stuk beter en kreeg ook het gevoel dat ik steeds meer aan de kerk had. In de kerk kon ik praten over mijn problemen, terwijl er thuis nauwelijks aandacht aan werd besteed.”

(tekst gaat onder de foto verder)

“Door open te zijn en mijn verhaal te delen, kom ik in contact met mensen die hetzelfde meemaken. Via Instagram probeer ik te laten zien hoe je uit diepe dalen kunt komen en op school probeer ik steeds meer informatie te vinden over mentale gezondheid en paniekstoornissen. Al die dingen leren me mijn problemen beter te begrijpen.”

Jezus vroeg ook niet aan het kruis of God Zijn plan wilde veranderen

“Geloven is een keuze en die wil ik niet maken door gevoelens of omstandigheden, maar door te kijken naar feiten. Het feit is dat God mij pusht om een beter mens te worden. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik een prachtige familie heb en dat ik rust kan vinden, ondanks mijn paniekaanvallen. Denk maar eens aan Jezus die aan het kruis hing. Hij vroeg niet aan God of Hij Zijn plan kon veranderen, maar Jezus vroeg wat het beste was in de ogen van God. Zelfs als dat zorgde voor zo veel pijn. Soms zit je in een moeilijke situatie, maar er komt wat moois uit. Misschien zie je dat nog niet, maar Hij ziet het wel.”

“Toen het pesten in de brugklas toch weer begon, wilde ik mijn ouders niet teleurstellen en zweeg ik erover. Ik geloofde dat het waar was wat anderen over me zeiden en voelde me compleet waardeloos.” Wil je weten hoe Lieke uit deze zware periode is gekomen? Klik dan hier!