''Ik ben christelijk opgevoed in een reformatorische kerk. Op zondag ga ik twee keer naar de kerk en met christelijke feestdagen ook. Zondag is Gods dag, niet van de mensen. Het idee achter ‘voor twaalf uur thuis zijn’ is dat je zo niet de zondag begint met alleen maar druk zijn met jezelf of andere dingen dan God. Bovendien heeft het een hele praktische reden: als je twee keer naar de kerk gaat, kun je maar beter op tijd in je bed liggen. Als je brak thuis bent gekomen de avond ervoor, is de kans groot dat je je nog een keer omdraait en thuisblijft, of dat je in slaapt valt tijdens de dienst.'' Opvoeding
''Ik ben zo opgevoed, ik had altijd christelijke vrienden die dezelfde regel hadden. Ik het gewend, zo was het gewoon. Als puber vond ik het wel even lastig, maar ik was niet de enige, al mijn vrienden moesten ook weg voor twaalf uur. En ik mijn eentje achterblijven wilde ik natuurlijk niet. Als ik tegenwoordig tot laat uit wil gaan, doe ik dat gewoon op donderdag of vrijdag. Maar ik mis het lange uitgaan niet, om eerlijk te zijn. Ik geef er minder om dan vroeger, geef mij maar een leuke voetbalwedstrijd.'' ''Soms maak ik dan ook een uitzondering, bijvoorbeeld als een voetbalwedstrijd verlenging krijgt. Precies om twaalf uur thuis zijn hoeft niet van mij. Het gaat sowieso niet om het moment dat de klok twaalf slaat. Als ik autopech heb ’s nachts, zegt mijn moeder gerust ‘doe voorzichtig, haast je niet’. Ze staat niet te timen.'' Eigen keuze
''Nu ik wat ouder ben, kies er zelf bewust voor. Ik vind het een mooie gedachte, want de kerk is belangrijk. Ik woon nu nog thuis. Ik weet niet zo goed of ik het anders ga doen als ik op mezelf woon. Ik denk dat ik mijn kinderen wel zo ga opvoeden. Ik hecht niet per sé veel waarde aan die tijd van 00:00, maar ik wil ze wel leren dat zondag een belangrijke dag is. Bovendien wil ik een vriend vinden die hier hetzelfde in staat als ik.'' ''Anderen vinden het vaak onnozel. Dat vind ik weleens lastig. Ik voel me echt thuis op de Christelijke Hogeschool Ede, maar veel mensen weten niet dat ik reformatorisch ben opgevoed. Ik ben volgens mij de enige in mijn vriendenkring die zo leeft en op zondag voor twaalf uur thuis wil zijn. Iemand praatte laatst best afkeurend over ‘van die types die altijd rokjes dragen vanwege hun geloof’, terwijl ik dat ook doe. Dat was best gênant. Als er geouwehoerd wordt, vind ik dat niet erg, maar soms is het niet leuk. Jij mag doen waar jij je goed bij voelt, maar ik ook! Ik sta achter mijn keuze.''