Geen christen meer

Ook al zit Jesse bij een christelijke vereniging, hij gelooft sinds afgelopen zomer zelf niet meer. “Ik heb mezelf altijd wel christen genoemd, maar nooit 100% zeker geweten dat God bestaat. Door een opeenstapeling van dingen ben ik gestopt met geloven. Een paar maanden geleden was er op mijn vereniging een spreker. Hij zei: ‘Als je op Gods deur klopt en Hij doet niet open, dan is er maar één antwoord: God is een eikel’. Ik was toen juist op zoek naar iets wat bevestigde dat God bestaat, of juist een uitleg waarom Hij niet reageerde op mij. Vanaf toen ben ik steeds kritischer naar het geloof gaan kijken, daar is het balletje gaan rollen.”

Christelijke reis was het laatste zetje

Dat balletje bleef doorrollen. “Afgelopen zomer deed ik mee aan een project van World Servants. Dit is een christelijke organisatie die reizen organiseert voor mensen die de handen uit de mouwen willen steken voor iets goeds. We zijn naar Barneveld gegaan om het dorp te helpen met projecten. Tijdens die reis was ik in een kerk waar de preek ging over de vraag: ‘Waarom is er ellende in de wereld als God bestaat?’ Ik was het met bijna alles in die preek oneens. Er werd gezegd dat alle ellende in de wereld door de mens komt, terwijl ik juist denk dat mensen geneigd zijn tot het goede. Ik kon het niet rijmen om mezelf dan nog christen te noemen. Deze organisatie zet zich in om het evangelie te verspreiden, maar ironisch genoeg heeft deze reis mij het laatste zetje gegeven om van het geloof af te stappen.”

Ik wil koste wat het kost voorkomen dat ik anderen van het geloof af praat

Doordat Jesse de keuze maakte om niet meer te geloven, kijkt hij anders naar zijn vereniging. “Sinds ik geen christen meer ben, merk ik dat ik me steeds meer begin af te zetten tegen het geloof. We hebben bij onze vereniging kringen, waarbij we in kleine groepjes praten over een onderwerp in het geloof. We zijn pas net begonnen met kring, maar ik zie er best wel tegenop. Ik heb een andere mening dan de christelijke mensen op mijn kring, waardoor we het snel over de verschillen gaan hebben. Ik wil niet dat het constant over mij en mijn struggles met het geloof gaat. Op een kring gaat het namelijk vooral om elkaar helpen in de zoektocht naar God. Ik wil koste wat het kost voorkomen dat ik anderen van het geloof af praat omdat ik er anders over denk.”

“Aan de andere kant wil ik ook niet dat anderen zich gedwongen voelen om mij weer terug bij het geloof te trekken. In sommige gesprekken merk ik dat dit wel de eerste neiging is van mensen. Ik vind het lastig als er mensen zijn wiens wereldbeeld zo haaks op dat van mij staat. Het is dan moeilijk om opbouwende gesprekken te hebben, omdat het snel een overtuigingpraatje wordt van beide kanten. Toch verwacht ik niet dat mensen op mijn vereniging er heel raar op zullen reageren dat ik niet meer geloof. De meeste zijn namelijk heel fatsoenlijk en lief, en zullen juist vriendelijk reageren.”

Passie voor Jezus

Terugkomen bij het geloof is niet de bedoeling van Jesse, maar hij sluit het niet uit. “Ik blijf er altijd wel voor open staan, maar ik ga er niet meer zelf naar op zoek. Mocht er iets gebeuren wat mij laat zien dat ik ernaast zit, zal ik dat wel gaan onderzoeken. Ik noem mezelf tegenwoordig een agnost met een passie voor Jezus. Hoe Jezus omging met de medemens is denk ik wel de manier om de wereld mooier te maken. Het is denk ik een goed streven om te leven zoals Jezus, dat is wel iets wat ik probeer. Ik doe dat niet door constant in verbinding te staan met God, maar door praktisch proberen te leven als Jezus.”

Jesse heeft ook nog een advies voor jou, als je gaat studeren: “Als je behoefte hebt om je studentenleven zinnig in te vullen, ga dan niet bij een feestvereniging. Ga bij een vereniging waar je de goede gesprekken aan kan gaan. Als je liever niet bij een studentenvereniging gaat kan je ook kiezen voor een Alpha cursus. Dat geldt niet alleen voor christelijke jongeren, maar ook voor niet-christelijke.”