Een moeder die zeurt dat je je bord moet opruimen of dat je nooit meehelpt in het huishouden. Ja, zó’n moeder heb ik. Super irritant. Waarom moet zij zich altijd met mij bemoeien? Hallo, zoek even een hobby of zo.
Al sinds ik me kan herinneren, is mijn moeder echt non-stop met mij bezig. Ik moet gezond eten, ik moet niet te laat slapen en ik moet alles doen wat zij wil. Om gek van te worden. Het aantal ruzies dat we hierover hebben gehad in de afgelopen jaren, kan ik niet eens meer tellen.
Heel eerlijk: ik kan me soms echt ergeren aan hoe ze lacht, praat, eet of ademt. Alles wat zij doet, is gewoon irritant. Het is alsof deze vrouw nog nooit heeft gehoord van ruimte geven aan je kind. Hoe langer ik onder haar dak woon, hoe vervelender de situatie in mijn ogen wordt.
Maar weet je wat zo gek is? Nu ik het huis uit ben, is mama niet zo irritant. Ik mis het eigenlijk wel, dat iemand zich zorgen om mij maakt. Of ik wel goed eet, op tijd slaap en of ik goed voor mezelf zorg.
Ik begin zelfs haar gezeur te begrijpen. Want ja, die kleren op de grond ruimen zichzelf inderdaad niet op. De koelkast vult zichzelf niet en het huis maakt zichzelf ook niet schoon. Dit moet ik nu ineens allemaal zelf doen. Naast mijn drukke leven.
Hoe doet mama dat? Zij heeft minstens zo’n druk leven als ik. Zij kan wel alle ballen hooghouden. Ik heb er moeite mee. Want mijn sociale leven, met vriendinnen, gaat voor. Maar als dat elke keer gebeurt, dan heb ik dus geen boodschappen en is mijn beddengoed al veel te lang niet verschoond.
Ik heb respect voor mama. Daarom leg ik haar vandaag, op Moederdag, in de watten. Want hoe lang is het geleden dat ze iets liefs uit mijn mond heeft horen komen? Veel te lang. Ik ben de afgelopen jaren zelf heel irritant geweest, besef ik nu. En toch heeft ze altijd van me gehouden. En ik houd ook van haar.
Levi (14): 'Dit is mijn eerste Moederdag zonder m'n moeder'
