Milou is altijd een stil en verlegen meisje geweest. Toen ze net naar de middelbare school ging, was ze helemaal klaar voor het nieuwe avontuur. Maar al snel begonnen de eerste pesterijen. “Het eerste jaar zat ik veel alleen, zowel in de pauzes als in de klas. Het lukt mij gewoon niet om snel vrienden te maken. Al gauw kwamen de eerste gemene opmerkingen over mijn uiterlijk. Maar dit was niet in het zicht van de leraren, dus die konden er niet op ingaan. Het gebeurde in de gangen, het schoolplein of onderweg naar de bus. Niemand kwam voor mij op. Dit deed veel pijn.”

“K*t Chinees”

Als baby is Milou geadopteerd uit Taiwan. Anders dan anderen heeft ze zich nooit gevoeld, maar ze was zich wel bewust dat haar uiterlijk anders was. “Ik kan mij nog de eerste keer herinneren dat ik werd gepest. De pester schreeuwde ‘k*t Chinees’ naar mij. Ik begreep het niet, want ik had nooit eerder zo’n opmerking gekregen. Heel veel mensen zien het verschil niet tussen verschillende Aziatische mensen. Ze gooien dan alles maar op één hoop en noemen het Chinees.”

“De ergste keer was toen ik op een dag onderweg naar huis was en op het station door een onbekende jongen werd geslagen en hij mij uitschold om hoe ik eruit zie. Ik was helemaal alleen en voelde mij heel klein. Pijn had ik niet, maar de schrik kon ik dagen erna nog voelen. Ik begon na te denken of ik het niet zelf had uitgelokt. Voor een lange tijd durfde ik niet dichtbij mensen te komen.” 

Angst

Ze sloot zich af voor mensen en hield het pesten lange tijd verborgen. Thuis besprak ze met niemand wat er op school gebeurde. “Ik durfde het niet aan mijn mentor of ouders te vertellen. Ik was bang dat ze mij niet zouden geloven of dat het pesten daardoor nog erger zou worden. Ik wilde hen er ook niet mee lastigvallen, dus heb ik er zelf lang mee rondgelopen. Dit voelde heel eenzaam, want na een zware dag kon ik het er met niemand over hebben. Na lang twijfelen heb ik toch de stap gezet om het te vertellen. Dit was zo’n opluchting, ze reageerde heel lief en totaal niet boos. Samen gingen we zoeken naar een oplossingen.”

Kort lontje 

Inmiddels zit Milou op het mbo, maar ook hier wordt ze regelmatig nog gepest. “Ik dacht na de middelbare school dat het voor eens en altijd klaar zou zijn, maar helaas is dat niet zo. Af en toe komt het nog voor dat er gemene opmerkingen over mijn uiterlijk worden gemaakt. Eerst zag ik dat als pesten, maar iemand minder laten voelen omdat zij uit een ander land komt en er anders uitziet is discriminatie. Gelukkig heb ik door de tijd heen geleerd om beter voor mijzelf op te komen en durf ik meer van mezelf te laten horen. Als mijn vriendinnen het zien gebeuren blijven ze ook niet stil. Hierdoor voel ik mij gesteund en weet ik dat ik er niet alleen voor sta. Toch begint mijn lontje steeds korter te worden, want ik ben het écht zat. Het is nu zo vaak gebeurd, dat mijn emmer echt vol is. Ik begrijp niet waarom mensen het nog steeds oké vinden om anderen te pesten en slecht te laten voelen. Je bereikt er niks mee.”

Geloof

Ondanks het pesten probeerde Milou altijd het licht aan het einde van de tunnel te zien. Dat bood het geloof haar, het was haar rots in de branding. “Hoe slecht ik mij ook voelde, ik wilde de hoop niet opgeven dat het op een dag zou stoppen. Daarom bad ik iedere avond naar God. Ik bad voor kracht om meer voor mezelf op te komen en het pesten tegen te spreken. Bidden bood mij een houvast die mensen om mij heen mij niet konden bieden. Ik geloof echt dat het mij sterker heeft gemaakt in die tijd.”

Week Tegen Pesten

Maandag is de Week tegen Pesten van start gegaan. Ieder jaar weer vindt Milou het fijn dat hier extra aandacht aan wordt besteed. “Ik vind deze week zo belangrijk. Ik ken namelijk veel mensen om mij heen die ook gepest worden, maar zij praten er niet over. Maar door zo’n week gaan we er bewust over nadenken en er meer over praten, want dat moet! Ik koos ervoor om het een lange tijd voor mezelf te houden, maar dat raad ik niemand aan. Praat erover en betrek mensen erbij, want je bent niet alleen. Ondanks dat het pesten bij mij nog niet helemaal voorbij is, verbaast het mij hoe erg ik gegroeid ben. De verlegen Milou is nu een Milou die durft te praten en voor haarzelf durft op te komen.”

• 

  Lisanne werd gepest door klasgenoten en leraren: 'Het heeft mij kapot gemaakt'

  Lisanne werd gepest door klasgenoten en leraren: 'Het heeft mij kapot gemaakt'