“Mijn langverwachte eerste relatie viel vies tegen”
Leestijd: 4 minDoor Wilke Stuij
Anna (20) kreeg vorig jaar voor het eerst een relatie, ze had er jaren naar uitgekeken en op gewacht. “Ik was bang om alleen over te blijven en had nu eindelijk een maatje gevonden.” Na bijna 3 maanden maakte ze er - met een gebroken hart – alweer een einde aan: “Het was helemaal niet wat ik verwacht had.”
Anna vond familieweekenden geweldig totdat iedereen – behalve zij - een relatie had. “Vanaf dat moment voelde ik me heel alleen. Iedereen had een vriendje of vriendinnetje, ook mijn jongere nichtjes en mijn neef. Tijdens het weekend gingen ze romantisch wandelen met hun spetter en dan zat ik daar. Ik was bang om alleen te blijven, want ik was al 19 jaar single en had nog nooit een vriendje gehad. Ik voelde me vreemd en dit werd versterkt door mensen die me altijd probeerden te koppelen. Uiteindelijk deed ik dit zelf ook: Als ik een christelijke jongen tegenkwam die er leuk uitzag, bedacht ik direct waarom hij wel of niet bij me zou passen. Als de uitslag positief was, sloofde ik me ontzettend uit om zijn aandacht te krijgen.”
De eerste relatie moet raak zijn
“Op mijn 17e hoorde ik een preek van een man die met God had afgesproken dat de eerste vrouw waar hij een relatie mee zou krijgen ook de vrouw zou zijn met wie hij ging trouwen. Uiteindelijk liep zijn leven zo en vertelt hij deze getuigenis graag aan iedereen die het wil horen. Ik vond het prachtig en heb tijdens die preek geconcludeerd dat ik dit ook wilde. Dit voornemen voerde de druk natuurlijk extra op.
Tijdens Kerst liep er opeens een knappe jongen rond in mijn kerk. Ik raakte met hem aan de praat en zijn zus en haar vriendinnen zagen het plotseling als levensmissie om ons te koppelen. Ik heb na die dienst een date met hem gehad. Ergens stond ik door die meiden onder druk en aan de andere kant was ik dolgelukkig, want het zag er naar uit dat ik niet langer alleen hoefde te zijn. Ik zou eindelijk iemand hebben die ik mee kon nemen naar familieweekend, die mee kon op vakantie en met wie ik uitstapjes kon doen.”
