"Mijn hele leven alleen blijven omdat ik homo ben?"
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
In hartje Amsterdam, aan de wal van de Keizersgracht, staat een prachtige kerk: de, hoe kan het ook anders, Keizersgrachtkerk. Eén keer per maand is het statige gebouw het toneel van een Evangelische Roze Viering (ERV), een kerkdienst voor LHBT-christenen. Hans-Dieter is homo en gaat regelmaat naar zo’n viering. “Hier kunnen wij de liefde voor God vieren en het maakt niet uit wie je bent, of waar je vandaan komt.”
“Ik heb een beetje een bijzonder coming-out verhaal. Van de vier kinderen in mijn gezin was ik het derde kind dat uit de kast kwam. Mijn oudere broer is inmiddels getrouwd met zijn man en mijn zus heeft een geregistreerd partnerschap met haar vriendin. Mijn vader zei een keer tegen mij: ‘Jij lijkt zo erg op je broer, ik denk dat jij ook homo bent.’ Dat kon ik eigenlijk alleen maar beamen en op die manier kwam ik uit de kast.
Voor mijn ouders was het al niet meer echt een ding. What else is new? Andere familieleden vinden het nog steeds wel moeilijk om het te accepteren. Dat komt mede door hun geloof. Nu mijn hetero broer een zoontje heeft gekregen, zijn ze wel gerust dat de familienaam wordt doorgegeven.
Ondanks dat het voor mijn familie niet veel nieuws was, heb ik het niet altijd makkelijk gehad. Ik ben opgegroeid in de toenmalige Nederlands Hervormde Kerk, een best strenge kerk. Na de scheiding van mijn ouders ging ik een tijdje minder naar de kerk. In mijn tienerjaren hebben mijn opa en oma mijn opvoeding op zich genomen en ik pakte de wekelijkse kerkbezoeken weer op. Dat was het moment dat ik enorm begon te worstelen met mijn seksualiteit.”
Het is niet erg dat je homo bent, maar je mag er niets mee doen
“Als puber wilde ik genieten van mijn verliefdheid. Maar in de kerk kreeg ik te horen dat ik daar niets mee mocht doen. ‘Tuurlijk, het is niet erg dat je homo bent, maar het is zonde,’ zeiden sommigen. Ik voelde mij als een kind in een ballenbak. Iedereen mocht spelen, behalve ik. Ik moest aan de kant zitten. Moest ik echt mijn hele leven alleen blijven? Was ik echt gedoemd tot een celibatair leven? Door de kerk ging ik dat wel geloven. Ik viel in een diepe put, één van de donkerste tijden uit mijn leven.
Hoe meer ik in de Bijbel ging lezen, hoe somberder ik werd. Het leek alsof ik een van meest onmogelijke keuzes moest maken: kies ik voor de liefde of voor Jezus? Dat ik puber was en natuurlijk ook gewoon verliefd werd, maakte het niet makkelijker. Ik kreeg paniekaanvallen en raakte verstrikt in een depressie. Pas na anderhalf jaar kreeg ik, stapje voor stapje, vrede met mijn seksualiteit.”
“Na de middelbare school ging ik theologie studeren in Utrecht. Ik vond religie razend interessant en wilde vooral de wetenschappelijke richting op. Een leuke bijkomstigheid was dat ik natuurlijk steeds meer leerde over de Bijbel en over het christendom. Ik kwam erachter dat de gedachte: ‘Jij moet voor eeuwig alleen blijven, want dat staat hier’, niet zo’n wet van Meden en Perzen bleek te zijn. Het hele evangelie is gebasseerd op liefde. God maakte uit liefde de wereld en hij stuurde uit liefde zijn Zoon naar de aarde om onze zonden te vergeven. Waarom zou de liefde die ik voor mannen voel dan ‘fout’ zijn?
Ik wil de deur niet dichtdoen
"Ik ga elke zondag naar de Joriskerk in Amersfoort. Een PKN-gemeente met kenmerken van de Gereformeerde Bond. Ik voel mij daar thuis in de liturgie, in de traditie en bij de gastvrije mensen. Ik weet dat sommigen er moeite mee zouden hebben als ik een relatie krijg. Toch wil ik de deur niet dichtdoen en vind het juist belangrijk dat we met elkaar blijven praten.”
“Daarnaast ga ik elke maand naar de ERV. Dat is wel even wat anders dan de diensten in mijn eigen kerk. Het komt regelmatig voor dat ik in de ochtend nog psalmen zit te zingen en in de middag sta mee te klappen bij een opwekkingslied. Bij de Joriskerk blijf in ik contact met de traditie waarin ik ben opgegroeid, bij de ERV kom in contact met andere LHBT-christenen. Daar vieren we met z’n allen de liefde van God. Het maakt niet uit wie je bent of waar je vandaan komt.”
Ik ben al een tijdje uit de kast, maar er zijn genoeg christelijke jongeren die nog net zo hard worstelen met hun seksualiteit als ik een paar jaar geleden. Tegen hen wil ik zeggen: blijf authentiek, blijf jezelf! Laat niemand je vertellen wat je wel of niet mag doen. Ga zelf op onderzoek uit en zoek uit wat je zelf wilt. Ik geloof dat er een betere toekomst mogelijk is, waar we met zijn allen naast elkaar staan en elkaar niet veroordelen. Een toekomst waar iedereen weet dat hij of zij een geliefd kind is van God.”
