Mijn goede voornemen: geen goede voornemens
Leestijd: 3 min
Het is weer zover: het is eind december en dat betekent: tijd voor de gevreesde goede voornemens. Ik word weer doodgegooid met sapcentrifuges in mijn mailbox, zogenaamd goedkope sportschoolabonnementen op Facebook en motiverende afvalspreuken in de reclamefolders.
Menig Nederlander zal door zijn of haar goede voornemens voor de zoveelste keer bezwijken voor de aanschaf van een Tel-sell roeimachine, die ‘dat zwembandje wel even aan zal pakken’ maar na vijf weken stof staat te happen. Ook zullen we op 2 januari op straat struikelen over de rood aangelopen hardlopers met blitse, nieuwe sportschoenen. Die vervolgens op 3 januari allemaal in de wachtkamer van de huisartsenpraktijk zitten, want die enkels waren niet tegen die onverwachtse kilometers opgewassen.
