Mattias: “Vroeger luisterden wij veel naar christelijke muziek van Marcel en Lydia Zimmer. Toen ik dit hoorde, dacht ik: dat wil ik ook! Mijn vader is koordirigent, dus op jonge leeftijd leerde ik van hem al veel over muziek. Voor mijn eerste liedje ‘Heer, blijf mij’ schreef ik zelf de tekst en zocht ik de muziek en akkoorden bij elkaar. Mijn vader hielp mij het nummer op te nemen.”

Moeder Annemarie: “Je had altijd al veel melodietjes in je hoofd. Daar was je heel snel mee. Met een aantal nieuwe liedjes heb je ook hulp gehad van andere mensen.”

Mattias: “Peter van Essen, een bekende christelijke muzikant, organiseerde een kamp voor kinderen om muziek te maken. Daar ben ik ook heen geweest. We kregen hulp van allemaal coaches. Dat was heel gaaf. Samen met een andere jongen schreef ik toen het nummer ‘Vader, bent U hier?’”

Al je liedjes schrijf je voor God. Waarom koos je hiervoor?

Mattias: “Op mijn achtste was het voor mij logisch om liedjes voor God te schrijven, omdat ik aan christelijke muziek gewend was. Ik groeide ermee op. Nu ik ouder ben, schrijf ik christelijke liedjes, omdat ik dat belangrijk vind. Ik wil over onderwerpen schrijven die in mijn hart zitten. God zit in mijn hart.”

Moeder Annemarie: “Dat zeg je ook heel mooi in het liedje ‘Vader, bent U hier?’ Dan schrijf je dat je eigenlijk weet dat God er altijd voor je is. Zulke mooie gedachten, die misschien lastig zijn om met woorden te zeggen, kun je een liedje heel goed verwerken.”

Schrijven en opnemen kost natuurlijk veel tijd! Hoe combineer je dit met school?

Mattias: “Ik zit nu in de brugklas en school gaat voor. Ik merk nu dat muziek maken plus huiswerk best krap wordt. De planning wordt strakker.”

Moeder Annemarie: “Meestal krijg je creatieve ideeën als je het rustiger hebt op school. In de vakanties heb je vaak veel tijd en ruimte om muziek te maken.”

Klasgenoten zijn misschien met heel andere dingen bezig. Hoe reageren ze op school op jouw muziek?

Mattias: “Op de basisschool was ik niet per se populair. Ik merkte wel dat de kinderen die populair waren, niet altijd aardig tegen mij deden. Dat was niet leuk. Populariteit is dus niet altijd positief. Ik wil daarom het liefst gewoon blijven. Ik hoop dat de kinderen in mijn klas er ook niet te veel aandacht aan gaan besteden. Ik ben gewoon normaal. Een docent zei eens dat hij mijn CD in de personeelskamer had zien staan. Toen dacht ik: ik wil gewoon deze techniekles volgen, haha.”

Moeder Annemarie: “De docenten zijn heel geïnteresseerd en vinden het heel leuk voor je. Ze zijn erg betrokken en aanmoedigend, dat is heel leuk. Als ouders proberen we hem te helpen met beide benen op de grond te blijven staan. We geven hem mee: muziek maken is een geschenk waar we heel dankbaar voor zijn, maar het maakt iemand niet beter dan een ander. Hij moet dus ook gewoon klusjes doen in huis.” Mattias lacht.

Je zit nu op de middelbare school. Wat zou je later willen worden?

Mattias: “Later wil ik heel graag verder in de muziek. Ik speel piano, af en toe drumstel en ik ga soms naar zangles. Muziek maken is waar ik het liefst mee bezig ben. Ik zou daarom heel graag naar het conservatorium willen. Maar welke richting? Dat weet ik nog niet!”

Beeld: Leonie Schultz