Mark: “Zowel Corine als ik wilden altijd al in het buitenland werken. Wij volgden beiden een medische opleiding. In het laatste jaar van de opleiding kregen wij de kans om naar het buitenland te gaan. Wij waren net getrouwd en wilden graag een buitenlandstage en een tropencoschap doen. Dit lukte. Wij konden beiden drie maanden aan de slag in een ziekenhuis in Tanzania.”

Burn-out

Corine: “De tijd in Tanzania was erg leuk, maar het was ook heel vermoeiend. Ik was namelijk aan het herstellen van een burn-out. We besloten onze ideeën over werken in het buitenland een tijdje links te laten liggen.” Toch borrelde dit plan na een paar jaar weer op. Mark: “Ik moest mij specialiseren voor mijn studie. Onze goede ervaringen in Tanzania kwamen naar boven en Corine was verder hersteld van haar burn-out. Hierdoor wilden we ons toch weer op het buitenland richten. Ik besloot daarom om de opleiding tot Tropenarts te volgen. Deze opleiding duurt een paar jaar. Dit gaf ons tijd om na te denken over hoe we ons plan konden aanpakken. We hadden geen idee hoe.”

Briefje uit de hemel

Corine: “Tijdens onze twijfelperiode gebeurde er iets bijzonders. Ik bladerde door het tijdschrift van BEAM. Daar las ik een column die geschreven was door Corine, iemand met dezelfde naam als ik. In de column werd geschreven dat God meestal geen concrete briefjes uit de hemel geeft. Het voorbeeld dat daarbij werd gegeven, was heel bijzonder. Er stond: God geeft meestal geen briefjes uit de hemel, zoals ‘Mark, jij moet in de gezondheidszorg in Afrika gaan werken’. Dit was precies waar wij over na dachten. We hadden iets met Afrika, omdat we in Tanzania waren geweest. En de namen in de column waren dezelfde als die van ons. Wij dachten echt: ‘hoe kan dit nou?’. Juist door deze column heen, gaf God ons tóch een briefje uit de hemel. Het was echt bizar.”

Knipoogjes van God

Corine: “We zagen het briefje niet als hét bewijs dat we naar Afrika moesten. Wel was het een bevestiging voor ons dat we goede kant op gingen. God gaf ons een knipoog waarin hij vertelde dat we door moesten gaan.” Mark voegt daaraan toe: “We hebben een intensieve tijd gehad waarin we veel hebben gebeden, met mensen hebben gepraat en gevoelig wilden zijn voor wat God tegen ons wilde zeggen. De column was een van de dingen die er uiteindelijk voor zorgde dat alles op zijn plek viel. Ik heb het teken altijd gezien als een bemoediging om door te gaan.”

Congo

“Inmiddels hebben we anderhalf jaar in Rwanda en drie jaar in Congo geleefd. Op dit moment zijn we in Nederland, maar we vertrekken in juni weer voor twee jaar naar Congo. We werken daar midden in het tropisch regenwoud. In een ziekenhuis van een klein dorpje. Mark werkt als arts en ik coördineer daar projecten en geef onze drie kinderen thuisonderwijs.”

Als God niet bij ons was geweest, waren wij allang afgehaakt

Het geloof heeft tijdens hun reis veel voor het stel betekent. Mark: “Ik wilde altijd al arts worden. Maar ik ben mij pas sinds het begin van mijn studie tot geloof gekomen. Mijn geloof kwam daar samen met mijn droom om in een ontwikkelingsland te werken. Corine: “Het geloof is voor mij altijd verbonden geweest met mijn wens om in het buitenland te werken. Ik zie dit als bewijs voor dat je kunt doen wat je leuk vindt en dat je dat kunt inzetten voor Gods koninkrijk. Iedereen kan zijn talenten gebruiken voor God. Hier hoef je echt niet voor naar Afrika. Maar wij vinden dat wel leuk en het is waar we goed in zijn. We hadden dit werk niet kunnen doen zonder ons geloof. Als God niet bij ons was geweest, waren wij allang afgehaakt. Zijn constante aanwezigheid geeft ons kracht!”

EO Metterdaad heeft het leven en werk van Mark en Corine in meerdere afleveringen vastgelegd. Bekijk hier de eerste:

ONDERZOEK: Meerderheid christelijke jongeren hecht veel waarde aan geloof, maar haakt af bij missionair werk.