Leila & Roel: "God heeft ons de gave van schoonheid gegeven."
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Leila en Roel zijn modellen. Leila is al wat verder in haar carrière, Roel komt net kijken. De ouders van Roel en Leila konden het niet altijd waarderen dat ze een plek in de spotlights ambieerden. Zij hadden een ander carrièreplan voor zich: ze moesten maar verpleegkundige worden. Leila en Roel hebben daar allebei voor moeten buigen. Ze werden psychiatrisch verpleegkundigen.
'Bij mij kwam de afkeer van mijn ouders voor een modellenbestaan niet zozeer door hun geloof. Het kwam door de Afrikaanse cultuur. Als je als vrouw slim bent word je arts of advocaat en als je dat niet bent, word je huisvrouw. De entertainmentindustrie is echt een no go. En ‘te koop lopen’ met je lichaam doe je al helemaal niet. Ik ben er dan ook stiekem mee begonnen.' Roel: 'Bij mijn ouders kwam het wel door hun streng, christelijke achtergrond. Ik kom uit de Hersteld Hervormde Kerk. Vanaf mijn vijftiende wil ik al model worden en tijdens een dagje winkelen met mijn moeder had mijn droom uit kunnen komen. Ik werd door een verkoper gevraagd of ik model wilde staan voor zijn kledingzaak. Maar het mocht absoluut niet van mijn ouders. Helaas heb ik het niet stiekem wél gedaan, zoals jij. Uiteindelijk ben ik verpleegkunde gaan doen. Drieëneenhalf jaar lang heb ik het afschuwelijk gevonden. Maar ik heb van dit vak leren houden. En zeker de psychiatrische verpleegkunde vind ik leuk.'
Miss Brazilië gaf de tip om vet uit m’n wangen te zuigen
De modellenwereld is een bijzonder wereldje. Het is niet allemaal glitter en glamour wat de klok slaat. Tijdens de internationale wedstrijd van Miss Supranational werden Leila’s make-up, kleding en schoenen gestolen. Bij de Misterverkiezing is er minder venijn. Maar de klok tikt wel voor Roel: in de modellenwereld ben je ‘oud’ op je 25e. Leila: 'Ik was altijd heel stil, maar tijdens missverkiezingen leer je praten en presenteren. Later won ik bij Super Model International – in India – een award voor mijn spreektalent. Daar sprak ik vaak met de media over women empowerment. Bij missverkiezingen hoeft het dus niet enkel om schoonheid te draaien. Al zijn grote schoonheidswedstrijden wel erg oppervlakkig. Deelneemsters aan Miss Universe halen soms ribben weg en Miss Brazilië gaf me de tip om vet uit m’n wangen te zuigen, want dan valt je gezicht iets in. Dat gaat me echt te ver.' Roel: 'Ik zou wel zo ver gaan. Bij misterverkiezingen kom je zulke dingen nog niet tegen. Maar als het wel zou gebeuren, zou ik niet achterblijven. Nu draait het vooral om wie de meeste of mooiste spiermassa en strakste baard heeft.'
De twee modellen behoren tot minderheidsgroepen. In de maatschappij levert dat soms problemen op. Roel heeft vrienden en familie achter zich moeten laten toen hij uit de kast kwam. En woorden als ‘poepneger’ komen Leila niet vreemd voor. Verschilt de maatschappij nog van de modellenwereld? Leila: ‘Ik was het eerste Afro-Nederlandse model die Miss Supranational Netherlands won. Natuurlijk was ik door het dolle heen. Maar in de zaal hoorde ik mensen hele nare dingen over me zeggen omdat ik met mijn donkere huid ‘niet echt Nederlands’ zou zijn. Ik mocht na de finale van de organisatie niet op Facebook kijken. Ze wilden eerst alle gemene reacties verwijderen. Daarbij heb ik last gehad van de vleeskeuring in de modellenwereld. Donkere vrouwen hebben vaak meer rondingen, dus mijn heupen waren altijd te breed, mijn borsten te groot en mijn lippen te dik. En visagisten weten soms niet hoe ze mijn donkere huid moeten opmaken.' Roel: 'Mijn homoseksualiteit is geen issue in de modellenwereld. In de samenleving word je er wel op aangesproken, maar ik maak er geen probleem van. Niet meer. Eerst was ik altijd bezorgd over wat mensen van mij dachten. Nu wil ik juist voor mijn seksualiteit uitkomen. Ook als een soort rolmodel. Ik kom er voor uit voor de mensen die dat zelf niet durven. Hopelijk inspireer ik hen om het wel te doen. Ik geloof namelijk dat iedereen gelukkiger wordt als ze zichzelf zijn en hun dromen volgen.'
Zonder mijn geloof zou ik heel instabiel zijn
Roel en Leila worstelden beiden met de christelijke religie van hun jeugd. Het was een blokkade tussen hen en wat ze wilden bereiken. Maar uiteindelijk is het geloof een punt van rust in hun turbulente leven gebleken.
Leila: 'Modellenwerk en religie lijken soms op gespannen voet te staan. Maar God heeft ons de gave van schoonheid gegeven. Laten we eerlijk zijn, daar wordt niet iedereen mee wakker. Én er zijn mensen die modellenwerk zouden kúnnen doen, maar daar niet voor openstaan. Daarbij zijn er door het modellenwerk veel goede dingen op mijn pad gekomen. Die zie ik als zegeningen van God. Waarom zou hij mij zegenen als modellenwerk slecht is? Ik heb er wel bewust voor gekozen geen naaktshoots te doen. Eén: omdat ik daar niet voor sta. En twee: als miss ben je een rolmodel. Daar kijken ze bij missverkiezingen ook naar en als je dan Playboyfoto’s op je naam hebt staan, word je snel genoeg afgewezen.'
Roel: 'Ook tijdens mijn modellenwerk uit ik mijn geloof. Ik smijt niet met Bijbels, maar ik hou altijd mijn ketting om met het kruisje eraan. Tenzij iemand nadrukkelijk vraagt of ik ‘m af wil doen. Die ketting staat symbool voor het moment dat ik God weer vond. Daar ben ik trots op.'
Dit is een gedeelte van het gesprek dat Dag6 had met Roel en Leila.
TEKST: Anne van Blijderveen
BEELD: Arjen Vos
