Donkere kant

Toch zat er ook een donkere kant aan zijn reis. “Ik kwam in aanraking met gokken. Een jongen die ik in een hostel in Bangkok had ontmoet, nam mij voor het eerst mee naar een casino. Dit vond ik leuk om te doen. Doordat ik veel geld mee had op mijn reis, kon ik gokken zonder dat ik teveel verlies leed.” Dit zorgde ervoor dat Julius verslaafd raakte: “Er ging steeds meer geld in het gokapparaat en ik verdiende lang niet altijd alles terug. Mijn geld begon steeds meer op te raken. De enige manier om dat terug te verdienen, was in mijn ogen nog meer gokken.”

Coronavirus

Begin januari was Julius nog steeds in Thailand, maar zijn reis werd verstoord door het coronavirus: “Op 13 januari was er een eerste COVID-patiënt in Thailand en vanaf toen ging alles mega snel. Voordat ik het wist was het land in lockdown. Ik raakte in paniek. Op dat moment was ik, door het gokken, namelijk door bijna al mijn geld heen. Ook kon ik het niet terugverdienen want alles, ook casino’s, was dicht. Ik had dus geen inkomen meer, maar nog erger: het geld dat ik had verspild was niet van mij, maar van mijn vader.”

Geen geld

“Mijn ouders hebben altijd veel geld gehad. Mijn vader heeft namelijk een succesvolle veehouderij.” Julius is daardoor met luxe opgevoed en ook tijdens zijn studietijd had hij wat betreft geld niets te klagen. “Het was niet dat ik alles zomaar kon krijgen, maar mijn ouders gaven mij wel altijd genoeg geld om rond te komen. Ik hoefde in ieder geval niet te werken.” Doordat Julius nooit had gewerkt, had hij na zijn studie ook geen geld om te reizen. “Ik kon geld vragen van mijn ouders, maar ik wist dat ze mij niet zomaar geld zouden geven voor een volledige reis. Ook kon ik eerst gaan werken, maar dit was nou juist wat ik nog niet wilde. Uiteindelijk kwam ik op een geniaal idee.”

Geniaal idee

Julius’ vader was op dat moment 63 jaar en zou bijna met pensioen gaan. Om die reden hadden zijn vader, broer en hij kortgeleden een gesprek gehad over de erfenis van het bedrijf. “Mijn vader had duidelijk gemaakt dat, wie het bedrijf ook overnam, wij beiden evenveel geld zouden krijgen.” Dit gesprek bracht Julius op een idee: “Ik besloot mijn deel van de erfenis nu al op te vragen. Hiermee kon ik de reis betalen. Mijn vader vond het spannend dat ik wilde reizen, maar ging toch akkoord.” Met het geld kon Julius reizen en het was genoeg om na de reis, voor een groot deel, verder van te leven.

Vreselijke tijd

Dit deel van de erfenis was nu dus verdwenen in de gokautomaten. Om deze reden durfde Julius niet naar huis te gaan en besloot in Thailand te blijven. “Met het laatste beetje geld kon ik vanaf Bangkok naar het platteland reizen. Hier had ik meer vrijheid en hoopte ik te kunnen werken op het platteland. Ik kreeg een baan bij een afvaldienst. Ondanks dat ik werk had, waren de omstandigheden vreselijk. Ik kreeg zwaar onderbetaald en kon maar net eten kopen. Het besef drong tot mij door dat ik ongelofelijk dom was geweest. In Nederland zou ik het goed voor elkaar hebben gehad, terwijl ik nu bijna niets had en al mijn geld had vergokt. Ik wist het zeker: ik moest terug.”

Hoe zouden mijn ouders reageren als ze horen dat ik compleet blut ben?

Via een vriend uit een hostel kreeg Julius het voor elkaar om geld te lenen voor een vlucht naar Nederland. “In maart vertrok ik naar Nederland. Mijn ouders en broer waren inmiddels op de hoogte gesteld dat ik naar huis zou komen. Tijdens de vlucht was ik ontzettend zenuwachtig. Hoe zouden mijn ouders reageren als ze hoorden dat ik mijn complete erfenis heb vergokt en nu totaal blut ben? Ik had mijzelf erop ingesteld dat zij woedend zouden worden.”

Keihard huilen

Eenmaal in Nederland stond zijn vader hem thuis al op te wachten. “Mijn vader rende naar me toe, omhelsde me en zei dat hij mij heel erg had gemist. Ik begon keihard te huilen en riep dat ik het niet waard was om mijn vaders zoon te zijn. Mijn vader snapte er niks van. Hij haalde mijn moeder erbij. Ze kalmeerden mij en vroegen of ik rustig het hele verhaal kon vertellen."

Feest!

Julius vertelde het hele verhaal. Hij had losbandig geleefd en de complete erfenis vergokt. Julius verwachtte een boze reactie, maar in plaats daarvan gebeurde er iets bijzonders: “Toen ik het verhaal had verteld, gaf mijn vader mij een knuffel. Hij riep een werknemer en vroeg hem of hij binnen wat frisdrank en schone kleren kon halen, want ik zweette heel erg. Hij zei dat het niet uitmaakte en dat hij zo blij was dat ik veilig thuis was gekomen. Om het te vieren, wilde hij die avond zelfs familie uitnodigen voor een barbecue. Mijn familie was mij kwijtgeraakt door mijn reis, maar ik was terug. Ik kon het niet geloven, maar het was feest!”

BEAM 'vertaalt' in de serie Bijbelvirals met een knipoog Bijbelverhalen die vandaag de dag zeker viral zouden zijn gegaan. Komt dit verhaal je bekend voor?