Dit is een verhaal uit het BEAM magazine
Leestijd: 3 min
Raak, samen met deze drie jongeren, in de feeststemming: J'leeta (16) ‘shinet’ in haar Surinaamse kimona op het Keti Koti Festival. Voor Jaibreyon (12) was zijn doop méér dan een ceremonie. En Gayle (30) herdenkt de Molukse strijd op 25 april, want ondanks dat feestvieren gezellig is, kunnen er ook ruwe kantjes aan zitten.
“Onlangs heb ik mij laten dopen. Dat was een dag om nooit meer te vergeten. Ik vind het belangrijk om ook aan de rest van de wereld te laten zien dat ik bij Jezus hoor. Toen ik dit aan mijn ouders vertelde, zeiden ze dat er binnenkort in de kerk een doopdienst was. Zonder te twijfelen schreef ik mij daarvoor in. Toen ik in het warme bad stond, in mijn witte doopjurk en met mijn BEAM-sokken aan, dacht ik alleen maar: ik wil écht voor altijd bij Hem horen. Na het dopen kwamen er thuis allerlei familie en vrienden op bezoek. Samen gingen we taart eten en ik werd overladen met cadeautjes!”
“Ieder jaar vier ik op 1 juli Keti Koti. Hiermee vieren we de afschaffing van de slavernij. Ik trek dan mijn mooiste, traditionele Surinaamse kleding uit de kast: een kimona. Met mijn gezin gaan wij naar Amsterdam, want daar is het Keti Koti Festival. Met allerlei lekker eten en veel muziek vieren we dat meer dan 150 jaar geleden de slavernij écht is afgeschaft. Ik vind het belangrijk om dit te vieren, omdat ik van huis uit veel heb meegekregen over Suriname en de slavernij. Zo zijn mijn voorouders ook tot slaaf gemaakt. De verhalen zijn verschrikkelijk en juist daarom vind ik het belangrijk dat wij nu bewust in vrijheid leven en mogen vieren dat het verleden geen realiteit meer is.”
“Ik ben Moluks en al 73 jaar gedenken en vieren we op 25 april het uitroepen van de Republiek Maluku Selatan. De Molukken is een eilandengroep naast Indonesië, die nog niet als onafhankelijk wordt erkend. Veel Molukkers verlangen daar wel naar, onder andere omdat er nog steeds mensenrechten worden geschonden in Indonesië. Op deze bijzondere dag komen honderden Molukkers samen, vooral in Den Haag. Samen met de EO ben ik afgelopen zomer voor de serie Geboeid naar Indonesië afgereisd en ik heb daar veel Molukkers ontmoet. Het was zo’n bijzondere reis, omdat ik heb ontdekt dat er verschillende perspectieven zijn in dit verhaal. Ik heb geleerd dat het verlangen naar vrijheid voor de mensen op de Molukken er anders kan uitzien dan voor de Molukse gemeenschap in Nederland. Het is daarom belangrijk om met elkaar in gesprek te blijven, zeker met de mensen die op de Molukken wonen.”