Ruben: ‘Mensen die ons niet kennen zeggen al gauw verbaasd: “Ben je getrouwd? Hoe oud ben je dan?” O ja, ik zie er wel jong uit denk ik dan. Vaak wend ik het af met een grap als “Jaha, je dacht zeker dat ik 16 was?” Ik ben er nu wel aan gewend dat mensen er wat van zeggen, eerst vond ik het irritant en wilde ik er ouder uitzien.’

Marit: ‘Het maakt toch niet uit wat anderen denken? Wij hebben het heel goed samen. Ze denken zeker dat het niet slim of handig is. Of hebben zelf een negatieve relatie met een relatie. Maar dat is hun probleem.'

Tekst loopt verder onder de foto:

Ruben: ‘Trouwen is echt trouw beloven aan elkaar: “Ik ga voor je en heb je onvoorwaardelijk lief.” Al gaat het een half jaar moeilijk, dan nog is het geen optie voor mij om ermee te stoppen, maar juist oplossingen te zoeken. En een ring om je vinger is gunstig als je andere vrouwen leert kennen.’

Marit: ‘Een geregistreerd partnerschap is voor mij alsof je je relatie zonder God wilt vormgeven. Je leert juist wat trouw-zijn is, door naar Hem te kijken.’

Samen bidden

Dat het geloof een belangrijke rol speelt in het huwelijk van Ruben en Marit, is overduidelijk. Tegen het ND zeggen ze:

Ruben: ‘Voordat we gaan slapen, bidden we samen. Dan hoor je echt even elkaars hart. Als je bidt kun je ontdooien van wat je dwars zit.’

Marit: ‘Mijn beeld van de liefde is in die jaren niet echt veranderd, eerder bevestigd. Ik had veel zin om te trouwen en het is heel leuk samen. Eerst voelde het als een langdurige logeerpartij. Op een gegeven moment merk je dat je ongewenste patronen hebt ontwikkeld. Dat je keuzes moet maken in of je vaak films kijkt, of juist naar buiten gaat. Over hoeveel je eet en of het gezond is.’

Beeld: Sjuul Fotografie