Job en Jada werken in hetzelfde theater. Job in de techniek en Jada in de horeca. Job vond Jada leuk en sprak haar aan de bar na werk. Toen dacht hij: ‘Zij is zo leuk, ik wil nog een keer met haar praten.’ Daarom ging hij haar volgen op Instagram, maar Jada weigerde . Ze lacht als Job het vertelt . “Ik had niet gedacht dat hij iets extra’s achter dat gesprek zag. Ik vond het een gezellig gesprek met een collega, niets meer.” Job hield aan en vroeg het nog een keer aan. Deze keer accepteerde ze. Sinds die dag hebben ze elke dag gepraat. “Het duurde even voordat ik haar nummer kreeg. Dat was ook niet nodig met hoeveel we Snapchat gebruikten.”

Praten, praten en het geloof

De eerste date was een wandeling, daardoor konden ze veel praten. “We zouden eigenlijk gaan midgetgolfen als eerste date, maar mijn ouders moesten toch de auto mee. Ik wilde het niet afzeggen, dus zijn we gaan wandelen,” vertelt Job. Jada vult hem aan: “We hebben over van alles gepraat: welke opleiding ik doe, wat we doen op werk, maar ook over familie en vrienden.” De avond ervoor had Jada catechisatie. “We hadden het daardoor tijdens de date even over het geloof.” Job lacht terwijl hij zegt: ”Na die eerste date wist ik direct: ik kan haar niet van haar geloof afpraten.”

'Ik kan haar niet van haar geloof afpraten'

“Ik vond Jada zo leuk, dat ik dacht: ik wil deze relatie serieus nemen. Dat ze christelijk is, is dan maar zo. Ik wilde er meer over leren, want het is een groot onderdeel van haar leven. Ik ben open-minded de relatie in gegaan.“ Jada knikt instemmend: “We spraken elkaar veel, dus ook over het geloof. Toen heb ik hem een keer naar een kerkdienst meegenomen.” Job legt uit hoe zijn eerste keer in de kerk was. “Ik had iets veel ergers verwacht; langzaam zingen en een pessimistische donderpreek waar ik niks van zou snappen.” Het viel Job allemaal mee. “Er was een leuk bandje en de dominee sprak in simpele taal. Het vervelendste was dat ik vroeg uit bed moest. Normaal gebruikte ik mijn zondagen om uit te slapen of te werken. Vlak daarna kregen we verkering.”

Zondagskind

Job: “We hadden een maand toen ik meeging naar een groot christelijk event, Opwekking. Bij een genezingsdienst besefte ik me: ‘God is bij mij!’ Een soort: nu snap ik het-moment. Vanaf dat moment ging ik elke zondag mee naar de kerk.” Jada valt in: ”Ik vond het lastig dat hij, op de kerkdiensten na, niet bewust met zijn geloof bezig was. Daar hebben we gesprekken over gehad. Als je gelooft in God en Jezus, waarom wil je dan niet daarmee bezig zijn?”

“Jada heeft ervoor gezorgd dat ik elke ochtend mails kreeg met een kort stukje Bijbelstudie. Langzamerhand ben ik elke ochtend Bijbelstudie gaan doen. We zijn ook samen naar een Bijbelstudie project, Alpha cursus geweest.” Naarmate Job meer kennis kreeg, kwamen er ook meer vragen. Jada beantwoordde die met liefde. “Dan besef je hoeveel dingen je weet doordat je erin opgegroeid bent. Sommige Bijbelstukken blijken een stuk moeilijker te begrijpen als je ze minder vaak gehoord hebt. Eerlijk gezegd vind ik het leuk om verhalen uit te leggen, daardoor worden de gesprekken diepgaander.”

‘Weet ik genoeg?’

Uiteindelijk bleek dopen geen moeilijke keuze voor Job. “We hadden het erover bij de Alpha cursus. Ik twijfelde eerst. Ben ik hier klaar voor? Weet ik genoeg? Maar toen dacht ik: ‘Ja waarom niet?’ Jezus heeft mij gered, daar twijfel ik niet aan.”

“Na de doopdienst zei mijn moeder: ‘Als het jou blij maakt, dan ben ik ook blij.’ Het is fijn om steun te krijgen van mijn familie. Dat maakte de overgang minder moeilijk. Ik ben blij dat ik nu de zekerheid van God mag ervaren. We gaan dit jaar naar christelijke jeugdconferenties, dus daar hopen we nog veel te leren.” Ook in hun relatie ligt er nog van alles in het verschiet. Job glimlacht naar Jada als hij zegt: “Over trouwen hebben we het al gehad, maar dat moet ik alleen nog officieel vragen.”