Je openbaar klote voelen: dat moet vaker gebeuren!
Leestijd: 4 minDoor Daniëlle van den Brun
Leestijd: 4 minDoor Daniëlle van den Brun
“Hey, hoe was je weekend?” Het is de eerste vraag die je krijgt als je door de schooldeuren loopt op maandagochtend. Je weekend was vreselijk. Je ouders hadden weer ruzie waardoor je veel slapeloze nachten had. Je bent gestrest, maar in plaats van het eerlijke verhaal zeg je: ‘Ja leuk. En bij jou?’ Je gaat mensen toch niet lastigvallen met jouw problemen?
Je bent niet de enige die dat denkt. We vroegen onze volgers of ze het gevoel hebben mensen lastig te vallen wanneer ze vertellen dat het slecht gaat. 73% was het eens met de stelling. Waar komt toch het idee vandaan dat we altijd moeten doen alsof het goed gaat? De werkelijkheid is namelijk niet zo rooskleurig: Een op zeven jongeren ervaart ernstige psychische klachten, blijkt uit een onderzoek van het Amsterdam UMC onder 2100 jongeren tussen de 15 en 25 jaar. Dat betekent dat er misschien wel drie mensen in je klas zitten met wie het niet goed gaat. Bij psychische klachten moet je denken aan een vorm van depressie, een slaapstoornis, angstaanvallen of leerproblemen. Als er zoveel ongelukkige jongeren zijn, waarom zien we die dan nergens?
We is veel normaler om niet lekker in je vel te zitten dan geaccepteerd is
Volgens onderzoeker Hamza Yousuf komt die groei aan psychische klachten vooral door de prestatiemaatschappij: je moet perfect zijn. Laten weten dat je depressief bent is niet cool, maar zwak. Dat imago schrikt jongeren af. Je hebt waarschijnlijk niet door dat het slecht gaat met je klasgenoot, buurmeisje of teamgenoot omdat jongeren vaak niet durven toe te geven dat ze niet lekker in hun vel zitten. Dan voldoen ze niet aan die prestatiemaatschappij. We moeten leren dat we in een wereld leven waarin het niet altijd goed met iedereen gaat. Het is veel normaler om niet lekker in je vel te zitten dan geaccepteerd is in deze maatschappij.
Dat ziek zijn bij het leven hoort, bewijst Linda Hakeboom ook met de videoserie over haar strijd tegen kanker voor de Linda. Ze won daarmee de Televizier-Ster Online-videoserie. In haar speech bracht ze onder de aandacht dat het leven niet perfect is: “Het gebeurt wel eens, als iemand online open is over ziekte, dat mensen dan zeggen: ‘Moet dat nou allemaal zo in het openbaar? Moet je dat niet voor jezelf houden?’ Mijn vraag is dan: Waarom? Ziek zijn hoort bij het leven. Net zo goed als wat dan ook.”
De weergave van Instagram vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Iemand die alles afweet van het niet mogen laten zien van je ziekte, is Julia (19). Ze heeft fybromyalgie: een chronische pijnaandoening in spieren, pezen en botten. “Een normale meid van mijn leeftijd kan veel uit het leven halen. Naar school, werken, naar verjaardagen, uitgaan. Ik kan dat niet. Soms zijn de kleinste dingen al een obstakel voor mij. Zoals het schillen van een aardappel, omdat het pijn doet in mijn vingers. Ik vind het moeilijk om mensen te vertellen dat ik ziek ben. Je ziet het namelijk niet van de buitenkant. Als ik vertel wat ik heb, word ik aangekeken alsof ik gek ben. Het lijkt wel alsof je je tegenwoordig niet meer ziek of somber mag voelen. Mensen moeten begrijpen dat een ziekte niet altijd te zien is.”
Natuurlijk hoef je niet tegen elke vreemde te zeggen dat het slecht gaat. Maar wanneer er met oprechte interesse door je moeder of een vriend wordt gevraagd hoe het gaat, mag je best eerlijk zijn. Het belangrijkste is dat er een gesprek op gang komt en dat je omgeving op de hoogte is van jouw mentale of fysieke situatie. Probeer eens eerlijk te zijn tegen je omgeving en tegen jezelf. Hoe gaat het nou echt met je?
Nelinda Troost spreekt over troost: "Durf jij weer te huilen als een kind?"
