‘’Op mijn zeventiende was ik klaar met de middelbare school en had ik mijn gymnasiumdiploma op zak. Ik twijfelde of ik zou gaan studeren. Uiteindelijk heb ik tegen mezelf gezegd: ‘ik ga in ieder geval een jaar tennissen, en dan zie ik vanzelf of ik beter word. Zo niet, ook oké, dan ben ik even oud als de meeste jongeren die hun studie beginnen.’ Na een jaar trainen besefte Jasmijn dat het wel heel goed ging. ‘Mijn droom werd misschien toch werkelijkheid!’

‘‘Tennis vind ik zo leuk omdat het zoveel verschillende aspecten heeft. Het heeft technische maar ook mentale aspecten, je hebt inzicht nodig over hoe het spelletje in elkaar zit. Ik vind het heel leuk dat het zo’n veelzijdige sport is.’’

Om 07.00 uur al op de baan

Omdat Jasmijn in Nederland puur focust op trainingen, speelt ze vaak in het buitenland de belangrijke toernooien. Een toernooi duurt vaak een week en bestaat uit wedstrijden. 'Hoe meer je wint, hoe meer wedstrijden je speelt. Win ik op dinsdag een wedstrijd? Dan speel ik woensdag weer, win ik ook deze wedstrijd, dan speel ik donderdag weer enzovoort.’ Jasmijn vertelt trots dat de laatste toernooien in Egypte best goed gingen. ‘Vaak speelde ik wel acht of negen wedstrijden per week!’ Gemiddeld is Jasmijn ongeveer drie weken in het buitenland, dan twee weken thuis en daarna staat ze weer klaar om naar het volgende land te reizen.

Het is voor mij geen moeten, maar iets van willen

‘’Ik vind het denk ik het moeilijkst dat ik weinig tijd met mijn familie en vrienden kan doorbrengen. Dat maakt het soms wel zwaar.’ Jasmijn vertelt dat ze gelukkig niet zo snel heimwee heeft en dat ze haar familie elke dag wel even belt. ‘Daarnaast ben ik op een drukke dag zo gefocust, dat mijn hoofd er ook niet zoveel mee bezig is. Ik sta elke dag op met zin om weer te gaan trainen. Het is voor mij dus geen moeten, maar iets van willen. Dat maakt het makkelijker.’’

Het verschilt heel erg hoe de dagen van Jasmijn eruitzien. ‘De ene dag sta ik rond een uur of zeven al op de baan en train ik tot een uur of vier. De andere dag begin ik ’s ochtends pas om elf uur en heb ik wat meer tijd voor mezelf.’ Vaak moet Jasmijn na een intensieve dag ook nog koken en spendeert ze de rest van haar avond – in hoeverre ze nog energie heeft – studerend. Want naast het tennissen volg ze ook een flexibele deeltijdstudie Psychologie aan de universiteit. ‘Door mijn studie zit ik vooral in de avonden met mijn neus in de boeken. Ik vind het fijn dat ik zo ook intellectueel wat opsteek.’’

Dit is mijn droom, daarom ben ik zo vastberaden

Momenteel staat Jasmijn op plek 690 van de wereld, dat is veel verschil met vorig jaar toen ze nog niet eens in deze ranking stond. Het liefst zou ze dit voortzetten en de komende vijftien jaar op haar tempo doorspelen. ‘Als kind had ik dromen, die maken dat ik elke dag vastberaden op de tennisbaan sta. Ik wil die doelen zo graag halen dat ik precies weet waar ik het voor doe, dat motiveert me. Mijn doel is dan ook om in de top honderd te komen van de wereld. Na deze vijftien jaar - wat hopelijk nog ver weg is - hoop ik mijn studie te hebben afgerond. Het lijkt me mooi om later mensen in de sport mensen te helpen met mentale begeleiding, dat heb ik altijd al interessant gevonden.’

BEELD: MARLEEN FOUCHIER

• 

  ‘Nooit gedacht dat ik topsporter zou worden’

  ‘Nooit gedacht dat ik topsporter zou worden’