Ik citeer de dominee even: “En als je dan bij het bruidspaar over de vloer komt, zie je misschien iets dat je herkent uit je eigen gezin. Jouw traditie die wordt voortgezet door dit pasgetrouwde stel. Daar mag je van genieten.” Waar heb ik dat ook al weer eerder gehoord? Een jaar eerder stonden manlief en ik op diezelfde plek, nouja, in een andere kerk, maar je snapt wat ik bedoel. Vrolijke en lieve mensen om ons heen, sindsdien een ring extra om mijn vinger. Een fantastische dag was het, maar dat ons huwelijk toen pas begon, hebben we gemerkt. Want precies die tradities waar de dominee het over heeft, zijn in de praktijk behoorlijk lastig. Want hoeveel de gezinnen waar Peter en ik uit komen ook op elkaar mogen lijken, ze zijn en blijven anders. Met elk haar eigen tradities. En daar begint de keuzestress. Want eten we op zondagochtend nou krentenbrood met ei of croissants? En dus gingen we in relatietherapie. Want de ‘zondagse ontbijt vraag’ was voor ons te groot om op te lossen. Nee, grapje. Maar we zitten wel echt in relatietherapie. Waarom? Omdat we geloven dat onze relatie met een beetje hulp nog beter, leuker en spannender wordt. En we zijn er enthousiast over. Razend enthousiast. Door Gerrie, onze therapeut, worden we uitgedaagd om op een andere manier naar onze relatie te kijken, om meningsverschillen niet als een probleem te zien, maar als een uitdaging. Want, heel eerlijk, die zondagse ontbijt vraag is natuurlijk geen big issue. Maar sommige dingen zijn dat wel. Of kunnen dat worden. En precies voor die dingen is een relatie APK'tje heel erg fijn! (Deze column verscheen op 18 september 2015 voor het eerst op BEAM.)