Aan alle mensen die dit herkennen: blijf vooral niet zitten met een schuldgevoel! In slaap vallen tijdens ‘geestelijke activiteiten’ is iets van alle tijden. Eutychus was pas erg. Terwijl Paulus een toespraak hield, dommelde hij in slaap en viel hij vanaf de derde verdieping uit het raam naar beneden. Dood. Paulus nam het hem gelukkig niet kwalijk en wekte hem weer tot leven. Echt waar, kijk maar in Handelingen 20. Vet, maar waar ik dus op doel:  Je bent niet de enige die wel eens in slaap valt tijdens het Bijbellezen of bidden.  Heeft het zin?
Een vraag die bij me opkomt is of het eigenlijk wel zin heeft om in de Bijbel te lezen als ik het gevoel heb dat ik niets onthoud, als ik er niets van snap of als het gedeelte dat ik lees alleen maar ellenlange stambomen met de meest onmogelijke namen bevat. Als ik het over een studieboek zou hebben waar ik volgende week tentamen over heb, zou ik zeggen: “Nee, dit heeft geen zin. Ik neem even pauze, sla de saaie stukken over of ga gewoon voor de  herkansing.” Maar met de Bijbel is het toch een ander verhaal. Elke schrifttekst is door de heilige Geest geïnspireerd. Dit maakt de Bijbel anders dan mijn studieboeken.
De Bijbel zegt te transformeren, terwijl studieboeken alleen maar informeren. In Hebreeën 4:12 staat zelfs: “Want levend en krachtig is het woord van God, en scherper dan een tweesnijdend zwaard: het dringt diep door tot waar ziel en geest, been en merg elkaar raken, en het is in staat de opvattingen en gedachten van het hart te ontleden.” Als ik dit lees, biedt mijn brein direct tegenstand door te denken: ‘Ja, hoor eens. Er zijn ook genoeg momenten aan te wijzen dat ik de Bijbel lees, maar dat ik tien seconden later alweer vergeten ben wat er staat. Dan geldt dit natuurlijk niet.’ Maar God belooft in Jesaja 55:11 - nota bene het hoofdstuk waar ik in slaap viel - dat dit niet het geval is: “Mijn woord keert nooit vruchteloos naar mij terug.” Er gebeurt dus altijd iets als ik in mijn Bijbel lees. Dit boek is geïnspireerd door de heilige Geest, lezen kan nooit helemaal vruchteloos zijn.  

Oorlogsgebied
Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en pak mijn zwaard weer op. Als God belooft dat Bijbellezen altijd iets zal uitwerken, wil ik dat geloven. Daarnaast wordt de Bijbel dus ook nog eens een tweesnijdend zwaard genoemd. Aangezien ik middenin geestelijk oorlogsgebied leef, leg ik mijn zwaard beter niet zomaar weg. Weet je wat, ik lees gewoon nog even verder… Wilke Stuij (21) studeert journalistiek en woont op kamers in Tilburg. Ze houdt van bananenmilkshakes en ze houdt van Jezus, maar als ze moét kiezen, zou ze toch voor Jezus gaan.