“Precies op mijn verjaardag kwam mijn vader terug uit het ziekenhuis. Hij was beter: een fantastisch cadeau! Onverwachts moesten we nog geen maand later toch afscheid van hem nemen. Ik zal de angst in zijn ogen nooit vergeten. Bang voor de dood was hij niet, wel voor wat de kanker met zijn lichaam deed. Na zijn overlijden heb ik het heel moeilijk gehad." Nieuwe man
"Mijn vriendinnen wisten niet zo goed wat ze moesten doen en de lege plek aan tafel zorgde ervoor dat ik hem elke dag miste. Na anderhalf jaar kreeg mijn moeder een nieuwe relatie, en een jaar later trouwde ze. Dat het zo snel na het overlijden van mijn vader was, maakte het extra moeilijk. Ineens kwam haar nieuwe man samen met zijn drie zonen bij ons in huis wonen. Na drie en een half jaar waren we nog steeds niet één gezin, maar dat begint te komen." God de enige vader
"Ik mis ook een vaderfiguur in mijn leven. De nieuwe man van mijn moeder zal die plek nooit kunnen innemen, ook al kan ik goed met hem overweg. De vader van mijn vriend zegt vaak: ‘Je hebt een plekje in mijn hart.’ Dat raakt mij, maar de enige die ik als vader kan zien, is God, juist door het overlijden van mijn vader.” TEKST: Marjolie Opgelder