"Ik hoop dat mijn DNA zegt dat ik Joods ben"
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Een jaar geleden vloog Daniël (inmiddels 18 jaar) samen met 73 andere BEAM’ers naar Israël. Voor Daniël was het zijn vierde bezoek aan het beloofde land! En omdat hij er geen genoeg van kon krijgen, vloog hij afgelopen zomer wéér die kant op. Tijdens de BEAM-reis vertelde Daniël over zijn speciale band met het land en de reden van zijn regelmatige terugkeer. Hoe staat hij daar nu in en wat trekt hem toch steeds weer naar Israël? Wij vroegen het!
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
“Het was echt heel leuk! Misschien zelfs één van mijn leukste reizen naar het land ooit. Doordat ik nu met andere jongeren op pad ging, heb ik het heel anders ervaren dan toen ik met mijn moeder en oma het land bezocht.”
“Mijn interesse heb ik geërfd van mijn familie. Ook zij hebben al heel lang een speciale band met het land. Zelf vind ik de sfeer er fantastisch! Ik voel me altijd thuis. De mensen zijn allemaal heel vriendelijk en ze weten hoe ze moeten feesten. Veel van die feesten zie je terug in de Bijbel. Door in Israël rond te lopen, komen ze echt tot leven. Dat vind ik heel mooi! Bijvoorbeeld Sjabbat, de rustdag. De Joden eten uitgebreid en zegenen de kinderen. Prachtig! Elke keer dat ik Israël bezoek, probeer ik zo’n sjabbatsmaaltijd mee te maken.”
“Daar ben ik nog steeds mee bezig. Het kost veel tijd, omdat het niet in Nederland te onderzoeken is. Zo’n twee maanden geleden heb ik een wattenstaafje met speeksel opgestuurd. Daarmee kunnen ze mijn DNA onderzoeken. Ik hoop dat er positief nieuws uitkomt, namelijk dat ik Joods ben. Dan zou ik een Joods paspoort kunnen aanvragen en zelfs in Israël kunnen gaan wonen! Ik denk erover om na mijn studie een halfjaar in een kibboets te gaan wonen, een leefgemeenschap. Om de cultuur nóg beter te leren kennen. Nog even afwachten dus, maar ik hoop dat ik goed nieuws krijg!”
“Een grote rol. Ik bid er regelmatig voor. Elke keer als ik in Israël ben, heb ik een sterk gevoel dat ik daar moet gaan wonen. Dat lijkt mij geen toeval. Ja, ik denk dat God mij daar wil hebben. Israël is natuurlijk het beloofde land, waar Jezus zal terugkeren op de Olijfberg. Hoe vet zou het zijn als ik daar bij kan zijn?!”
“Ook lijkt het me heel bijzonder om dan het Israëlische leger in te gaan. Dat kan als je Joods bent. In Israël geldt de dienstplicht, dus ik - als 18-jarige - zou direct mogen dienen. Natuurlijk zal het in de praktijk spannend kunnen zijn, maar het lijkt me heel gaaf om dit land te mogen verdedigen. Er gebeurt veel, maar er wordt gelukkig ook heel veel voorkomen. En om daar onderdeel van te kunnen zijn: dat is wel speciaal!”
“Ja! Komende zomer vlieg ik samen met mijn vriendin naar Israël. En het grappige is: ik heb haar indirect via de BEAM-reis leren kennen. Haar zus was namelijk mee. Hoog tijd dat haar zusje – mijn vriendin dus – het land ook gaat bewonderen. Ik ben van plan haar eerst mee te nemen naar Jeruzalem. De Klaagmuur als eerst! En daarna andere plekken uit de Bijbel, bijvoorbeeld de graftuin of Getsemane. Hopelijk wordt ze net zo enthousiast over Israël als ik!”
