“Ik heb te veel ambities en ben perfectionistisch. Ik had een stage, drie banen, ging trouwen en ben drie keer verhuisd. Ik dacht dat ik het allemaal wel aankon, maar ineens had ik een burn-out. Uitgeput en oververmoeid zat ik op de bank. Veel mensen raadden me mindfulness aan. Dat stond me tegen, omdat de wortels daarvan in het Boeddhisme liggen.

Ik ben begonnen met christelijke aandachtstherapie: meditatie waarbij het woord van God centraal staat. Dat was één op één. Eerst bespraken we hoe het met me ging en waar ik mee zat. Daarna leidde zij de meditatie. Dan zei ze dingen als: ‘Ogen dicht, zorg dat je lekker zit. Je gedachten mogen er zijn.’ Ik heb Gods leiding ervaren. Mijn gedachten werden positiever. Onder andere door positieve teksten uit de bijbel. Het beste zou nog moeten komen. De bijbel heeft ons ook geleerd om te mediteren, maar het is iets dat een beetje op de achtergrond is geraakt. Inmiddels mediteer ik nog ongeveer een keer per week met een cd. Het is supergezond en ik heb het nodig. Het heeft me mildheid gegeven, geleerd dat een emotie als boosheid er ook mag zijn en ik leef nu meer in het moment.” 

Sanne: "Door de stilte heb ik geleerd beter te luisteren naar mijn eigen ik"

“In het dagelijks leven is het eigenlijk nooit stil. Je bent altijd ergens mee bezig: werk, school, sociale contacten, social media, televisie kijken. Toch heeft iedereen behoefte aan rust, bewust of onbewust. Dankzij de stiltewandelingen ben ik dichter bij mezelf gekomen en door de stilte heb ik geleerd beter te luisteren naar mijn eigen ik. Twee jaar geleden ben ik hiermee begonnen. Een vriendin van mij organiseerde de wandelingen. Ik was nieuwsgierig en ben mee gegaan. Dat beviel goed. We lopen ongeveer 7,5 kilometer in stilte door de duinen en het bos in Groet en Schoorl. Onderweg stoppen we twee keer om even bij te komen.

We krijgen de tijd om wat te eten en eventueel wat op te schrijven. Tijdens de eerste stop krijgen we een inspirerend verhaal of gedicht te horen, waardoor we aan het denken worden gezet. Tijdens de tweede stop doen we een ontspanningsoefening waardoor je het laatste stuk relaxter en bewuster wandelt. Je wordt je bewust van de geluiden om je heen. De wind door de bladeren, de vogels en insecten om je heen. Ik kan het iedereen aanraden om dit ook eens te proberen. Zeker de mensen die denken dat 2,5 uur stil zijn, niet te doen is.”

Lea: "Op zaterdag mochten we een dag niet spreken"

“Afgelopen april ben ik voor het eerst een weekend naar een klooster geweest. Ik zag het op Facebook voorbij komen en wilde dat wel een keer meemaken. Even ontsnappen aan het drukke leven. Eigenlijk wilde ik naar Taizé, maar dat was iets te ver weg. Dit moderne klooster ligt in Hilversum. Op vrijdagmiddag kwam ik aan. Het thema van het weekend was ‘ontmoeten’. Het was de bedoeling om alles te laten komen, zoals het zou komen. Dat gaf meteen al een rustig gevoel. Er waren drie diensten per dag. ’s Middags aten we warm, ’s avonds koud. Zaterdag mochten we een dag niet spreken. Het was de bedoeling dat we ons eigen gang gingen. Ik ben gaan wandelen in het bosrijke gebied en heb een boek gelezen. In het begin ben je wel stil, maar wil je van alles zeggen, dat zakte bij mij pas op zondag weg.

Ik denk dat het voor iedereen een aanrader is om wat vaker stil te zijn. Als je vraagt hoe het met iemand gaat, zegt diegene al snel dat hij of zij het druk heeft. Dat is een stukje status, maar aandacht voor jezelf is ook belangrijk. Niet voor niks hebben veel mensen tegenwoordig een burn-out. Begin dit jaar overleed een vriend van mij. Ik dacht dat ik dat wel verwerkt had, maar in het klooster kwam ik erachter dat ik er nog erg mee zat. Dat weekend vond ik rust. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen de behoefte heeft om een weekend in een klooster te gaan zitten, maar ik vond het verrassend fijn. In november ga ik weer.’

Hoe kom jij tot rust? Stuur ons een mailtje naar beamredactie @eo.nl of stuur een berichtje naar 0683673700.