Wat heeft de ander aan jou, als je zelf niets waard bent?

Vanaf dat moment ging het bergopwaarts met mij. Alleen het uitspreken van die zin gaf al rust. Ik zou geholpen worden. Hoef het niet meer alleen te doen. Eindelijk! De gesprekken bij de psycholoog zelf waren een opluchting. In gesprekken met vrienden is er een soort wederzijdse verwachting: eerst deel jij wat over jezelf, vervolgens mag de ander over zijn of haar eigen situatie vertellen. Bij een psycholoog bestaat die verwachting niet. Je mag een uur lang over je eigen sores praten, zonder dat je je schuldig hoeft te voelen dat je geen wedervraag hebt gesteld. Het gaat om jou, alleen maar jou. Eerst aan jezelf denken, voordat je aan een ander denkt. Want wat heeft de ander aan jou, als je zelf niets waard bent? Ik ben blij dat ik de stap heb gezet om de hulp van een psycholoog in te schakelen. Ben nu al een maand uitbehandeld en voel me als herboren. En totaal niet gek! Ik had iemand nodig die onbevooroordeeld luistert en professioneel advies kon geven. Tegen wie ik non-stop mijn innerlijke storm kon spuien. Die mij een spiegel en helikopterview verschafte, zodat ik weer door kon met mijn leven. Zonder angst. Dat gun ik iedereen. Ieder mens kan een psycholoog gebruiken.