Leestijd: 2 min
Wat een top-avond! Terwijl mensen zich enthousiast in het feestgedruis storten, staat Inge-Mirjam genietend achter in de zaal. Kijk ze lachen, praten en feestvieren. "Maar wat ben ik blij dat ze hier staat en niet tussen de massa. En straks mag ik weer genieten van de warme deken van rust en stilte. Heerlijk!"
Misschien herken je je wel in de omschrijving en ben je net als ik ook introvert. En dat in een wereld waarin daadkracht, spontaniteit, snelheid en enthousiasme de norm zijn.
Terugkijkend herken ik bij mezelf een bepaald gevoel en gedrag eigenlijk mijn hele leven al. Als kind kon ik mezelf urenlang helemaal verliezen in het lezen van boeken. Ik was compleet van de wereld. Elke week bracht ik mijn vrije woensdagmiddag door in de bibliotheek, samen met een vriendinnetje dat ook gek op lezen was.
Ik houd echt van mensen, maar het liefst zie ik ze stuk voor stuk. Geen etentjes met een massa, maar met een ander stel lekker lang aan tafel zitten, eten en bomen. Vriendinnen en feestjes zijn heus gezellig! Maar daarna is het ook altijd weer heerlijk om alleen te zijn. En wat kan ik me moe en leeggezogen voelen na afloop van ontmoetingen.
Spontaan creatieve dingen verzinnen met een groep vind ik vaak lastig. En inhoudelijke feedback op plannen heb ik vaak twee dagen later goed op een rijtje. Multitasken vind ik lastig, verschillende ballen in de lucht houden, geeft al snel een gevoel van stress. Om me heen zie ik mensen die naadloos van de ene activiteit op de andere overschakelen, terwijl ik schakeltijd nodig heb.
